Abu Simbel Yapı
II. Ramses'in Nübye'deki kaya tapınağı. Yılda iki kez, Şubat ve Ekim'de doğan Güneş 60 metrelik koridoru aşıp iç odadaki kral heykellerini aydınlatır, karanlıklar tanrısı Ptah ise gölgede kalır.
Akitu'dan Zümrüt Tablet'e, kutsal zaman, kadim takvimler, mevsim eşikleri, kozmoloji ve ezoterik gelenekler. Canlı bir belge, yeni terimler eklenmeye devam ediyor.
II. Ramses'in Nübye'deki kaya tapınağı. Yılda iki kez, Şubat ve Ekim'de doğan Güneş 60 metrelik koridoru aşıp iç odadaki kral heykellerini aydınlatır, karanlıklar tanrısı Ptah ise gölgede kalır.
Yenidoğana adının törenle verilmesi. Türk geleneğinde kulağına ezan okunup adı üç kez söylenir, Dede Korkut'ta ad, ancak hak edilince konur. Adsız varlık eşiktedir, ad koymak kişiyi zamana ve topluluğa kaydetmektir.
Afrodit'in sevdiği, domuzun öldürdüğü güzel avcı. Yılı yeraltıyla yeryüzü arasında bölmesi, Dumuzi ve Attis ile aynı ölüp dirilen bitki örtüsü arketipine bağlanır. Adonis bahçeleri, hızla yeşerip solan saksılar, bu döngünün ritüel minyatürüydü.
İslam geleneğinde dünyanın son dönemi, kıyamet öncesi çağ. Eskatolojinin Türkçe ve İslami ifadesidir, alametleriyle birlikte anlatılır.
Zerdüşt dininin bilge yaratıcı tanrısı, ışığın ve düzenin kaynağı. Nowruz, onun karanlık üzerindeki zaferinin yıllık yenilenmesi olarak okunur.
Yunanca, çağ, sonsuz zaman. Helenistik düşüncede döngüsel ve sınırsız zamanı kişileştiren kavram ve tanrı figürü. Chronos ölçülebilir süreyi anlatırken Aion, çağların büyük döngüsünü anlatır.
Babil ve Asur Yeni Yıl festivali, kökleri MÖ üçüncü binyıla uzanır. On iki gün süren tören boyunca Marduk'un Tiamat'ı yenmesini anlatan yaratılış destanı Enuma Eliş yeniden okunur, kral ritüel olarak tahttan indirilir ve kozmik düzen yenilenir. Bahar ekinoksunu izleyen ilk yeni ay, yani 1 Nisannu başlangıç noktasıdır. Podcast'in ilk bölümünde ayrıntılı anlatılır.
Boğa takımyıldızının kızıl gözü, dört kraliyet yıldızından biri. Arapça takip eden demektir, Pleiades'i izlediği için. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Hesiodos'un beş çağ şemasının ilki, insanların tanrılarla iç içe, emeksiz ve acısız yaşadığı ilksel dönem. Kayıp cennet mitinin Yunan ifadesidir, Latin geleneğinde Saturnus'un krallığıyla özdeşleştirilir.
Bir yılın 19 yıllık Metonik döngüdeki sırasını gösteren 1 ile 19 arası sayı. Paskalya hesaplamasında o yılın dolunay tarihlerini belirlemek için kullanılır. Formülü, yıl mod 19, artı 1.
Babil matematiğinin 60 tabanlı sayı düzeni. Saatin 60 dakikası, dakikanın 60 saniyesi, çemberin 360 derecesi bu sistemin mirasıdır. Her saate baktığımızda Babil'in parmak izini görürüz.
Japon Güneş tanrıçası, imparator soyunun atası. Mağaraya kapanmasıyla dünya karanlığa gömülür, aynayla dışarı çekilmesiyle ışık geri döner. Güneş'in kayboluşu ve dönüşü mitinin Japon anlatısıdır.
Güneş'in bir yıl boyunca her gün aynı saatte işaretlendiğinde gökyüzünde çizdiği sekiz biçimli eğri. Dünya ekseninin eğikliği ile yörünge hızındaki değişimin ortak ürünüdür.
Kamboçya'daki dev tapınak kompleksi, 12. yüzyıl. Ana ekseni ilkbahar ekinoksu gün doğumuna hizalıdır, ekinoks sabahı Güneş merkez kulenin tam tepesinden yükselir.
Northumbrialı keşiş Bede'nin 725'te De Temporum Ratione'de aktardığı pagan Germen ay takvimi. Eosturmonath (Nisan), Solmonath (Şubat), Ærra Liða (Haziran) gibi mevsime ya da tanrıçaya bağlı ay isimleri içerir. Eostre ve Litha adlarının tek erken kaynağıdır.
Ölüp küllerinden dirilen efsane kuşu. Mısır'daki atası Bennu, Heliopolis'te ilk tepenin üzerine konan ve zaman döngülerini başlatan kuştur. Döngüsel yeniden doğuşun kanatlı simgesidir.
Milat esaslı yıl sayımı, MS kısaltmasının açılımı, Rabbin yılında demektir. 525'te Dionysius Exiguus'un Paskalya tabloları için geliştirdiği sistem, yüzyıllar içinde Avrupa'nın standart yıl sayımı oldu.
Akrep takımyıldızının kızıl kalbi, dört kraliyet yıldızından biri. Adı Yunanca Mars'a rakip demektir, rengi Mars'la yarışır. Ayrıntı için sözlük maddesi.
MÖ 2. yüzyıldan kalma, 1901'de Ege'de bir batıktan çıkarılan dişli mekanizma. Ay ve Güneş döngülerini, tutulmaları ve Metonik döngüyü hesaplayan analog bilgisayar kabul edilir.
Mısır'ın kaos yılanı, her gece Ra'nın güneş teknesine saldırır ve her gece yenilir. Şafak, kaosa karşı her gün yeniden kazanılan zaferdir. Düzenin sürekli savunulması gerektiği fikrinin gece ölçekli anlatısıdır.
Kolektif bilinçdışının evrensel imge kalıpları, Carl Gustav Jung'un kavramı. Ölüm ve yeniden doğuş, kayıp cennet, kozmik eksen gibi temaların kültürden bağımsız tekrarlanmasını açıklar.
Gök cisimlerinin konumu ile yeryüzü olayları arasında simgesel bir ilişki kuran kadim bilgi geleneği. Babil'de doğmuş, Helenistik dönemde sistemleşmiştir. Ayrıntı için Şira Uysal Astroloji Sözlüğü, 400'den fazla maddeyle.
Muharrem ayının onuncu günü. İslam geleneğinde Nuh'un gemisinin karaya oturması gibi pek çok kurtuluş anlatısıyla ilişkilendirilir, aşure tatlısı bolluğun ve paylaşmanın simgesidir.
Roma'da kuşların uçuşundan tanrısal onay okuyan kâhin. Gökyüzünü değnekle bölgelere ayırır, bu kutsal gözlem karesine templum denirdi.
Dünyanın ekseni. Gökle yer arasında dikey eksen oluşturan kutsal nokta, ağaç, dağ, sütun, ziggurat ya da kilise kulesi olarak somutlaşır. Mircea Eliade'ın merkezi kavramlarından biri. Mayıs Direği bu arketipin bedensel ritüele dönüşmüş halidir.
Ay yörüngesinin ekliptiği kestiği iki nokta, tutulmalar yalnız bu noktaların yakınında gerçekleşir. Hint geleneğinde Rahu ve Ketu adlı gölge gezegenler olarak kişileştirilir. Ayrıntı için sirauysal aracı.
Ay'ın Güneş'e göre konumunun yarattığı görünüm döngüsü, yeni aydan dolunaya ve geriye. Sinodik ay 29,53 günde tamamlanır. Etkileşimli izlemek için simülasyon aracı.
Ay'ın yıldızlara göre aylık yolculuğunun 27 ya da 28 durağa bölünmesi. Arap geleneğinde menāzil, Hint geleneğinde nakşatra, Çin geleneğinde xiu adıyla bilinir.
Tutulmayı Ay'ın saldırıya uğraması sayan inanışlar. Anadolu'da teneke çalınır, silah atılır, dua edilirdi, amaç Ay'ı yutandan kurtarmaktı. Astronomik açıklama için sözlük maddesi.
Ekim, budama ve hasadı Ay evrelerine göre zamanlama geleneği. Büyüyen ayda toprak üstü, küçülen ayda toprak altı ürünler ekilir. Modern biodinamik tarım bu kadim takvimin sistemleştirilmiş halidir, ayrıntı için tıklayın.
Dolunayın lekelerinde tavşan görme geleneği. Çin'de ölümsüzlük iksiri döven Yutu, Aztek'te Ay'a fırlatılan tavşan, Japonya'da mochi döven tavşan. Birbirinden bağımsız kültürlerin aynı lekede aynı hayvanı görmesi, gözlem ile imgelemin ortak oyunudur.
24 Haziran, Vaftizci Yahya'nın doğum yortusu, yaz gündönümünün hemen ardından. Avrupa köylerinde yüzyıllarca yakılan Yahya ateşleri, pagan gündönümü ateşlerinin Hristiyanlaşmış halidir. Litha yazısında anlatılır.
Tibet geleneğinde ölüm ile yeniden doğum arasındaki ara hal. Bardo Thödol, bu aralıkta okunan rehber metindir. Liminalliğin ölüm ölçeğine taşınmış hali, eşiğin kendisinin haritalanmasıdır.
Kelt panteonunun en yaygın tanrılarından, Galya'dan Britanya'ya otuzdan fazla adak yazıtı bulunmuştur. Adı Hint-Avrupa kökü *bhel- ile, yani parlamak fiiliyle bağlanır. Roma kaynakları onu Apollon'la özdeşleştirir. Beltane festivali bu tanrıdan ad almış olabilir.
Kelt cross-quarter festivali, 1 Mayıs civarı, astronomik konumu Boğa 15 derece. İlkbahar ekinoksu ile yaz gündönümü arasındaki orta nokta, yaz mevsiminin açılışı. Çift ateş arasından sürülerin geçirilmesi, Mayıs Direği ve kutsal evlilik ritüellerini içerir. Ayrıntılı yazı için tıklayın.
Mısır kozmolojisinde ilksel sulardan yükselen ilk tepe ve onu temsil eden kutsal taş. Obelisk ve piramitlerin tepe taşı bu ilk tepenin anıtsal tekrarıdır.
Kutsal ya da saygın bir kitabı rastgele açıp çıkan satırı yanıt sayma. Vergilius falı antik örneğidir, Şeb-i Yelda gecesi Hafız divanından fal bakma geleneği yaşayan biçimidir.
Latince, altıncı günün ikincisi. Jülyen takviminde artık yıl uygulaması, 24 Şubat'ın iki kez sayılmasıyla yapılırdı. Modern İtalyanca ve Fransızcada artık yıl anlamına gelen bisestile ve bissextile kelimeleri buradan gelir.
Beltane'in astronomik konumu. Güneş'in Boğa burcunun 15. derecesinde olduğu an, ilkbahar ekinoksu ile yaz gündönümü arasındaki tam orta noktadır. Takvimde 1 Mayıs kutlanır, gerçek astronomik eşik genellikle 5 ile 7 Mayıs arasına düşer.
İrlanda panteonunda şiirin, demirciliğin ve şifanın tanrıçası, Imbolc festivalinin sahibi. Hristiyanlıkta Aziz Brigid'e dönüşmüş, kültü Kildare manastırında yüzyıllarca sürmüştür.
Zodyak kuşağının on iki eşit diliminden her biri, Güneş'in yıllık yolunun otuz derecelik bölümleri. Takımyıldız ile karıştırılmamalıdır. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Platon'un Timaios'unda geçen, tüm gezegenlerin başlangıç konumlarına döndüğü varsayılan dev döngü. Presesyonla ilişkilendirilen yaklaşık 25.800 yıllık dönem de bu adla anılır.
Kuzey göğünün yedi parlak yıldızı, Türk geleneğinde Yedi Kardeş ya da Yedigen. Yunan mitinde ayıya dönüştürülen Kallisto'dur. Kutup çevresinde hiç batmadan dönmesi, onu gece saatinin ibresi yapmıştır.
İskoç ve İrlanda geleneğinin kış kocakarısı, fırtınaları asasıyla yönetir. Baharın gelişiyle taşa döner ya da gençleşir. Mart soğuklarını yaşlı kadına bağlayan kocakarı soğukları anlatısının Kelt akrabasıdır.
Kilise kulesinin sesi, Hristiyan dünyasında günün ve yasın bölücüsü. Dua saatlerini, ölümü, düğünü ve tehlikeyi ayrı vuruşlarla bildirir. Ezanla aynı işin, zamanın sesle örülmesinin Avrupa biçimidir.
2 Şubat, Hristiyan takviminde İsa'nın Mabede Sunuluşu ve mumların kutsandığı gün. Imbolc'un ışık simgeciliğini devralır, kış ortasında ışığın kutsanması temasını sürdürür.
Latince menteşe, eksen. Roma şehirlerinin kuzey-güney ana caddesi cardo maximus, gök kutbunun yeryüzündeki izdüşümü sayılırdı. Cardinal kelimesinin köküdür.
İran ve Anadolu'da Nowruz öncesi son çarşamba günü kutlanır. Sokakta yakılan ateşlerin üzerinden atlanır, geçmiş yılın kötülüklerinin geride bırakılması amaçlanır. Beltane ve Hıdırellez ateşleriyle akrabadır.
Selçuklu sultanı Melikşah adına 1079'da düzenlenen Güneş takvimi, hazırlayan kurulda Ömer Hayyam da vardı. Yılbaşı Nevruz'dur, hassasiyeti Gregoryen takvimi aşar.
Anadolu halk takviminde baharın üç adımı. Şubat sonunda bir hafta arayla önce havaya, sonra suya, en son toprağa düştüğüne inanılır. Sıcaklığın kademeli dönüşünün halk gözlemine dayalı zarif takvimidir.
Peru'da MÖ 3. yüzyıldan kalma güneş gözlemevi, sırt boyunca dizilmiş on üç kule. Güneş'in doğuş noktasının kuleler arasındaki konumu yılın gününü verir, Amerika kıtasının bilinen en eski gözlemevidir.
Yukatan'daki Maya kenti. El Castillo piramidinde ekinoks günbatımında basamaklara tüylü yılan Kukulkan'ın gölgesi iner, mimari ile gök olayının en çarpıcı buluşmalarından biridir.
Eski Yunancada çizgisel, ölçülebilir, niceliksel zaman. Saatlerin ve takvimlerin zamanı. Karşıt kavramı Kairos, yani nitelikli an.
İslam geleneğinde harflerin sayı değerlerinden geleceğe dair anlam çıkarma ilmi. Ebced hesabının kehanet yönüdür, Hurufilik ve gematria ile akrabadır.
Lunisolar sistem, aylar yeni ayla başlar, 19 yılda 7 artık ay eklenir. Yıllar on iki hayvanlı döngüyle anılır, yeni yıl kış gündönümünden sonraki ikinci yeni aya denk gelir.
Venüs gezegeninin Türkçe adı, sabah ve akşam yıldızı. Arapça Zühre, Sümer'de İnanna, Babil'de İştar. Gökte kaybolup öte yanda yeniden belirmesi, yeraltına inip dönen tanrıça mitlerinin gözlemsel çekirdeğidir.
Latince hesap demektir. Paskalya tarihini belirlemek için kullanılan astronomik ve matematiksel sistem, computer kelimesinin tarihsel kökeni. 19 yıllık Metonik döngüye, 28 yıllık Güneş döngüsüne ve ikisinin çarpımı olan 532 yıllık Paskalya döngüsüne dayanır. Paskalya yazısında ayrıntılı anlatılır.
Latince derin tefekkür. Kelime anlamıyla bir templum'a, yani gökyüzü gözlem alanına bakma eylemi. Tefekkürün kökünde gökyüzünü seyretmek yatar, kontemplasyon kelimesinin atasıdır.
10. yüzyıl İrlanda kralı ve piskoposu Cormac mac Cuilennáin'e atfedilen sözlük, Sanas Cormaic. Beltane kelimesinin bel-tene, yani parlak ateş açıklamasını içeren en eski kaynaktır.
Hermes Trismegistos'a atfedilen Yunanca metinler derlemesi, MS 2. ve 3. yüzyıllar. 1463'te Latinceye çevrilmesi Rönesans ezoterizmini ateşledi, Hermetik geleneğin kurucu külliyatıdır.
Ekinoks ve gündönümleri arasındaki dört orta nokta. Kelt geleneğinde Imbolc (Kova 15°), Beltane (Boğa 15°), Lughnasadh (Aslan 15°) ve Samhain (Akrep 15°) olarak kutlanır. Yıl Çarkı yazısında sekizli sistemin tamamı anlatılır.
Zamanın Hesabı, 725 tarihli Computus el kitabı, Northumbrialı keşiş Bede'nin eseri. Anglo-Sakson ay adlarının, Eostre ve Litha isimlerinin tek erken kaynağıdır, Orta Çağ boyunca takvim biliminin temel metni olmuştur.
Roma şehirlerinin doğu-batı ana caddesi, cardo'nun dik kesişeni. İki eksenin kavşağı kentin merkezini, forum yerini belirlerdi. Kent planı göğün yeryüzü izdüşümü olarak kurulurdu.
Çin'in kadim kehanet ve bilgelik metni. Altmış dört heksagram, değişimin bütün hallerini kodlar. Zamanı durum değil dönüşüm olarak okuyan en sistemli kadim eserdir.
Bir gök cisminin gök ekvatorundan açısal uzaklığı, yeryüzü enleminin gökyüzündeki karşılığı. Güneş'in deklinasyonu artı 23,4 dereceye ulaştığında yaz gündönümü yaşanır.
Kutup Yıldızı'nın Türk adı. Türk kozmolojisinde gök çadırının direği, atların bağlandığı kazıktır, bütün gök onun çevresinde döner. Axis mundi'nin yıldız hali, göğün sabit merkezidir.
Yunanca zanaatkâr. Platon'da kozmosu kuran ustadır. Gnostik öğretilerde ise gerçek Tanrı sanılan, kusurlu maddi dünyanın yapımcısı alt tanrıya dönüşür, iki kullanım arasındaki uçurum Gnostisizmin dünya görüşünü özetler.
Mısır'ın Dendera tapınağının tavanından sökülen, bugün Louvre'da sergilenen gök haritası kabartması, MÖ 1. yüzyıl. Mısır ve Babil gök imgelerinin buluştuğu eşsiz belgedir.
Anadolu tasavvuf şiirinde ruhun kozmik yolculuğunu anlatan tür. Varlık mertebelerinden inip insana ulaşan ve geri dönen ruhun çemberi, döngüsel zamanın Anadolu'daki şiirsel ifadesidir.
Sekiz parmaklı tekerlek, Buda öğretisinin simgesi. İlk vaaz çarkı döndürmek olarak anılır. Hindistan bayrağındaki Aşoka çarkı aynı imgedir, öğreti zaman gibi döner ve yol alır.
Roma takviminde günlerin hukuki niteliği. Fasti günlerde mahkeme ve resmi iş görülebilir, nefasti günlerde görülemezdi. Babil hemerolojisinin Roma paralelidir, takvim yayınlarına Fasti denmesi buradan gelir.
Latince, Güneş'in günü, yani Pazar. Hristiyan dirilişinin haftanın bu gününe yerleştirilmesi, ışığın karanlığı yenmesi sembolizmini takvime taşır. İngilizce Sunday ve Almanca Sonntag aynı kökten gelir.
Hint ışık bayramı, Kartik ayının yeni ayında kutlanır. Kandiller, karanlık üzerinde ışığın ve bilgisizlik üzerinde bilginin zaferini simgeler.
Üçün üçü, tamamlanmış döngü. Türk kozmolojisinde dokuz felek ve Dokuz Oğuz, İskandinav geleneğinde Yggdrasil'in dokuz âlemi, Dante'nin dokuz göğü. Doğumun dokuz ayı, sayıya bedensel kök verir.
Ay'ın Güneş ile karşıt konumda olduğu, görsel olarak tam göründüğü evre. Pesah bahar ekinoksundan sonraki ilk dolunaya, Paskalya da bu dolunayı izleyen Pazar gününe bağlıdır. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Her ayın dolunayına ad verme geleneği, Kurt Ayı, Çilek Ayı, Hasat Ayı. Kuzey Amerika yerli takvimlerinden derlenen bu adlar modern almanaklarla yayıldı. Ayı dolunayla adlandırmak, zamanı gök olayıyla işaretlemenin yaşayan örneğidir.
A ile G arası bir harf. Computus'ta yılın ilk Pazar gününün Ocak içindeki tarihini kodlar, herhangi bir tarihin haftanın hangi gününe düştüğünü hesaplamak için kullanılır.
Kadim dünyanın zaman algısı, çizgisel değil döngüseldir. Zaman yıpranır, yıl sonunda yorulur ve festival yoluyla başlangıca, kozmogonik ilk güne geri döndürülür. Mircea Eliade bu dönüşü illud tempus kavramıyla anlatır. Podcast'in ilk bölümünün ana temasıdır.
Yeryüzünün sayısı, dört yön, dört mevsim, dört element, dört çağ. Gök üçlü ve yedili sayılarla, yer dörtlü sayılarla örülür, kare ve haç bu sayının biçimleridir.
Ateş, hava, su ve toprak. Empedokles'ten simyaya, astrolojiden tıbba kadim dünyanın madde grameri. Aristoteles göksel cisimler için beşinci özü, eteri ekledi. Astrolojideki karşılığı için elementler yazısı.
Pers geleneğine atfedilen dört gözcü yıldız, Aldebaran, Regulus, Antares ve Fomalhaut. Kabaca dört mevsim noktasının burçlarına denk düşerler. Ayrıntı için Regulus maddesi.
Kelt toplumunun bilge sınıfı, rahip, hakim, öğretmen ve takvim uzmanı. Beltane ateşlerini yakan, sığırları ateşler arasından geçiren ritüel uzmanları onlardı.
Sümer çoban tanrısı, İnanna'nın eşi. Yılın yarısını yeraltında geçirmesi bitki örtüsünün ölüp dirilme döngüsünü anlatır. Temmuz ay adı, bu tanrı için tutulan yas ayından gelir.
Kökleri yeraltında, gövdesi yeryüzünde, dalları gökte olan kozmik ağaç, axis mundi'nin bitkisel biçimi. İskandinav Yggdrasil'i, Türk kozmolojisinin Bay Terek'i ve şaman ağaçları bu arketipin örnekleridir.
Eliade'ın Ebedi Dönüş Mitosu'nda işlediği fikir, arkaik insanın ritüel yoluyla kozmogonik ana tekrar tekrar dönmesi. Tarihin biriken yükünden kurtulmanın kadim yoludur.
Kaosun dev sürüngeni, kozmik savaş mitlerinin değişmez rakibi. Tiamat, Apophis, Vritra, İlluyanka ve Leviathan aynı arketipin yerel adlarıdır. Tanrının ejderhayı yenmesi, düzenin kaostan her yıl yeniden koparılmasının anlatısıdır, araştırmacılar bu kalıba chaoskampf der.
Latince aequi-noctium, eşit gece. Güneş'in gök ekvatorunu kestiği iki gün, gece ile gündüzün eşitlendiği an. İlkbahar ekinoksu 20-21 Mart'ta Koç 0 dereceye, sonbahar ekinoksu 22-23 Eylül'de Terazi 0 dereceye denk gelir. 21 Mart yazısında kadim anlamı anlatılır.
Güneş'in yıl boyunca yıldızlar arasında izlediği görünür yol, zodyak kuşağının orta çizgisi. Ekinokslar, bu çizginin gök ekvatorunu kestiği iki noktadır.
Atina yakınındaki Eleusis'te Demeter ile Persephone onuruna düzenlenen gizem törenleri, yaklaşık iki bin yıl sürmüştür. Sonbahar ekinoksu mevsiminde kutlanır, katılanlara ölüm ve yeniden doğuş deneyimi yaşatırdı.
Babil'in yetmiş tabletlik gök kehaneti derlemesi. Ay, Güneş, gezegen ve hava olaylarının krallık ve ülke için anlamlarını listeler, mundane astrolojinin en eski sistematik kaynağıdır.
Babil yaratılış destanı, yaklaşık MÖ 18. yüzyıl. Yukarıda gökyüzü adlandırıldığında dizesiyle başlar. Marduk'un Tiamat'ı parçalayarak kozmosu yaratmasını anlatır, Akitu festivalinde her yıl yeniden okunur ve sahnelenirdi.
Yunan şafak tanrıçası, her sabah gül parmaklarıyla göğün kapılarını açar. Latince Aurora, Sanskritçe Uşas ve Germen Eostre ile aynı Proto-Hint-Avrupa şafak tanrıçasından türemiştir.
Anglo-Sakson bahar tanrıçası, tek erken dönem kaynağı Bede'nin 725 tarihli kaydıdır. Nisan ayı onun onuruna Eosturmonath adıyla anılırdı. Adı Proto-Hint-Avrupa şafak tanrıçası ailesine bağlanır, Yunanca Eos, Latince Aurora ve Sanskritçe Uşas ile akrabadır. İngilizce Easter kelimesinin kökenidir.
Takvimin dışında sayılan artık günler. Mısır'da 360 günlük yılın sonuna eklenen beş gün, tanrıların doğum günleri sayılır ve tekinsiz kabul edilirdi. Babil'de Ay yılı ile Güneş yılı arasındaki on bir günlük boşluk benzer biçimde zamanın dışı sayılırdı.
Computus'ta 1 Ocak günü Ay'ın yaşı, gün cinsinden. Güneş ve Ay takvimleri arasındaki yıllık yaklaşık on bir günlük farkın birikimini ifade eder.
Arapça kırk. Halk takviminde 21 Aralık'ta, yani kış gündönümünde başlayan kırk günlük büyük kış. Ardından elli günlük hamsin gelir, kırk artı elli doksan günlük tam kışı verir.
Son şeyler öğretisi, zamanın ve dünyanın sonuna dair inançların incelenmesi. Kıyamet, mahşer ve yeni yaratılış anlatıları eskatolojik temalardır.
Babil'in büyük zigguratı, adı göğün ve yerin temel evi demektir. Marduk'a adanmıştır, Babil Kulesi anlatısının tarihsel ilhamı kabul edilir.
Etrüsklerin kullandığı, Roma takviminin atası sayılan eski İtalya takvimi. Yıl on ayla başlardı, Mart'tan Aralık'a. Kış ayları Ocak ve Şubat sonradan eklenmiştir, Aralık anlamındaki December'ın onuncu ay demek olması bu yüzdendir.
Yılın en sıcak günleri, Temmuz sonu ile Ağustos başı arasındaki bunaltıcı hafta. Kadim dünyada bu sıcaklar Sirius'un Güneş'le birlikte doğmasına bağlanırdı, Batı dillerindeki köpek günleri deyimi aynı yıldızdan gelir.
Günde beş kez okunan namaz çağrısı, günün sesle bölünmesi. Vakitleri güneşin gerçek hareketi belirler, bu yüzden ezan saati her gün ve her şehirde kayar. Mekanik saatin eşit dilimlerine karşı, göğe bağlı kalan zamanın sesidir.
Osmanlı'nın alaturka saat sistemi, gün batımı saat on iki kabul edilir ve gün oradan sayılırdı. Saatler her gün ayarlanır, zaman Güneş'in gerçek hareketine bağlı kalırdı. Muvakkithaneler bu sistemin merkeziydi.
Yunanca esoterikos, içe ait olan. Bir öğretinin yalnız erginlenmişlere açılan iç katmanı, herkese açık dış katman ise egzoteriktir. Gizlemek için değil, hazırlıksız aktarımda anlamın kırılmaması için perdelenir.
Tan yerinin iki ayrı ağarması. Yalancı fecr dikey ve geçici bir ışıktır, gerçek fecr ufka yayılır ve gün başlatır. İslam astronomisinin bu ince ayrımı, sabah vaktinin sınırını çizer, çıplak göz gözleminin ulaştığı hassasiyetin örneğidir.
Simyanın büyük hedefi, madenleri altına çeviren ve ömrü uzatan efsanevi madde. İç okumada taş, tamamlanmış insanın simgesidir, kurşun nefsin altın ruha dönüşümü.
Halk takviminin yıl boyunca adlandırdığı fırtınalar, kuş fırtınası, çaylak fırtınası, gül fırtınası, kestane karası. Her biri belirli güne bağlanır, denizci ve çiftçi deneyiminin yüzyıllar içinde damıtılmış gözlem takvimidir.
Roma'da çiçek tanrıçası Flora onuruna 28 Nisan ile 3 Mayıs arasında kutlanan altı günlük festival. MÖ 238'de Sibyl kehaneti üzerine kurulmuş, MÖ 173'te kalıcı hale gelmiştir. Tiyatro, mim, çiçek saçma ve renkli kıyafetler içerirdi. Beltane ve Walpurgisnacht ile aynı astronomik eşiği paylaşır.
Güney balığının ağzı, dört kraliyet yıldızından biri, güney göğünün yalnız parlak yıldızı. Adı Arapça balığın ağzı demektir, sonbahar göğünün işaretçisidir.
1793'te yürürlüğe giren laik takvim, on günlük haftalar ve mevsimlere göre adlandırılmış aylar içerir, Vendémiaire bağbozumu, Thermidor sıcaklık demektir. 1806'da kaldırılmıştır, takvimin ideolojik gücünün modern kanıtıdır.
Arnold van Gennep'in kavramı, doğum, erginlenme, evlilik ve ölüm gibi eşik geçişlerini düzenleyen ritüeller. Üç aşamalıdır, ayrılma, eşik ve yeniden katılma. Eşik aşaması liminallik kavramının kaynağıdır.
Denizlerin Ay'ın ve Güneş'in çekimiyle yükselip alçalması. Dolunay ve yeni ayda en güçlü halini alır. Ay'ın yeryüzünü somut biçimde yönettiğinin kadim insanca da bilinen en açık kanıtıydı.
İbrani harflerinin sayı değerleriyle kelimeler arasında anlam bağı kurma yöntemi, Kabala'nın temel araçlarından. İslam dünyasındaki karşılığı ebceddir, tarih düşürme sanatı aynı sistemden doğar.
Latince, yerin ruhu. Roma inancında her mekânın kendine özgü koruyucu ruhu. Bir yerin benzersiz atmosferini anlatan modern kullanım bu kadim inançtan türemiştir.
Haftanın yedi gününün yedi gök cismine adanması, Helenistik dönemde sistemleşti. Pazartesi Ay, Salı Mars, Çarşamba Merkür, Perşembe Jüpiter, Cuma Venüs, Cumartesi Satürn, Pazar Güneş. Pek çok Avrupa dilinde gün adları bu düzeni hâlâ taşır.
Günün her saatinin bir gezegene bağlandığı kadim sistem, gezegen günlerinin saat ölçeğine inmiş hali. Gündüz ve gece on ikişer eşit olmayan saate bölünür, her işin kendi gezegen saatinde yapılması gözetilirdi.
Mezopotamya'nın büyük destanı, ölümsüzlük arayışının en eski anlatısı. Gılgamış sonsuz yaşamı bulamaz, kalıcılığın eserde ve surda olduğunu öğrenir. Zamanla yüzleşmenin kurucu metnidir.
Güneş saatinin gölge düşüren dik çubuğu, en eski astronomik aletlerden biri. Öğle gölgesinin yıl içindeki en kısa olduğu gün yaz gündönümünü, en uzun olduğu gün kış gündönümünü verir.
Yunanca bilgi, ama aktarılan değil yaşanan bilgi. Kurtarıcı iç bilme, kutsalla doğrudan tanışıklık. Gnostisizm adını bu kavramdan alır, tasavvufun marifet kavramı yakın akrabasıdır.
Geç Antik Çağ'ın kurtuluşu gnosise, yani iç bilgiye bağlayan akımları. Maddi dünyayı Demiurg'un kusurlu eseri, insanı içinde tanrısal kıvılcım taşıyan sürgün sayar. Nag Hammadi yazmalarının 1945'te bulunması bu dünyayı yeniden görünür kıldı.
Şanlıurfa yakınlarında, MÖ 9600'lere uzanan anıtsal yapılar topluluğu, bilinen en eski tapınak kompleksi. Bazı araştırmacılar dikilitaş düzenlerinde gökyüzü hizalamaları önerir, tartışma sürmektedir.
Dünya ekvatorunun gök küresine izdüşümü. Ekliptik ile kesiştiği iki nokta ekinoksları verir, gök koordinatlarının temel düzlemidir.
Yağmur sonrası ışık yayı. Anadolu'da alkım ve ebemkuşağı adlarını taşır, altından geçenin dileğinin kabul olacağına ya da cinsiyet değiştireceğine dair inanışlar anlatılır. Mitolojilerde gökle yer arasında köprüdür, İskandinav Bifröst'ü gibi.
1582'de Papa XIII. Gregorius'un Jülyen takvimindeki birikmiş on günlük sapmayı düzelten reformu, modern dünyanın standart medeni takvimi. Ortodoks kiliseleri bu reformu kabul etmediği için Doğu ve Batı Paskalyası farklı tarihlere düşer.
Gotik katedrallerin dev yuvarlak vitray penceresi. Işığı renkli bir kozmos çarkına çevirir, çoğu batı cephesindedir ve batan güneşle tutuşur. Taştan bir mandala olarak okunabilir.
17. yüzyıl başında Avrupa'da yayımlanan manifestolarla duyurulan gizli kardeşlik, Rosenkreuz anlatısı etrafında kurulur. Tarihsel bir örgütten çok bir fikir hareketi olarak etkili olmuştur, simya ve Hermetizmi Hristiyan mistisizmiyle birleştirir.
Latince sol-stitium, Güneş'in durması. Güneş'in gök ekvatorundan en uzak konuma ulaştığı iki gün. Yaz gündönümü 21 Haziran civarı Yengeç 0 derece, en uzun gün. Kış gündönümü 21 Aralık civarı Oğlak 0 derece, en uzun gece. Litha yazısında ayrıntılı anlatılır.
Gölgenin yönü ve uzunluğuyla zamanı ölçen alet. Mısır obeliskleri, Yunan ve Roma kadranları, Osmanlı muvakkithaneleri bu geleneğin duraklarıdır.
Günün hangi anda başladığı kültürden kültüre değişir. İbrani ve İslam takvimlerinde gün akşam ezanıyla, Roma'da gece yarısıyla, Mısır'da şafakla başlar. Bu seçim, her kültürün zamana bakışını ele verir.
Nowruz sofrası, Farsça s harfiyle başlayan yedi simgesel nesne. Filizlenen buğday yenilenmeyi, sirke sabrı, elma sağlığı temsil eder. Yedi sayısı yedi gezegene ve yedi ölümsüze bağlanır.
Yedi günlük döngü, ay evrelerinin kabaca dörde bölünmesinden ve yedi gezegen sisteminden doğdu. Hiçbir astronomik olaya tam denk düşmez, tamamen kültürel bir ritimdir ve binlerce yıldır kesintisiz sayılır.
Arapça elli. Erbainin bitiminden, yani 31 Ocak'tan itibaren sayılan elli günlük ikinci kış dönemi, cemrelerin düşüşü bu dönemin içindedir ve Nevruz'la sona erer.
Urfa yakınındaki Harran'ın gezegenlere tapan topluluğu, İslam döneminde Sabii statüsüyle varlığını sürdürdü. Gezegen tapınakları, astroloji ve Hermes'e bağlılıklarıyla kadim yıldız dininin son taşıyıcıları sayılırlar.
Yunan Güneş tanrısı, dört atlı arabasıyla göğü her gün doğudan batıya geçer. Rodos Heykeli ona adanmıştı, Roma'da Sol olarak karşılık bulur.
Bir yıldızın aylarca süren görünmezlikten sonra şafaktan hemen önce ufukta yeniden belirmesi. Pleiades'in helyak doğuşu Akdeniz'de Mayıs başına denk gelir ve Beltane mevsimini işaretler, Sirius'unki ise Mısır'da Nil taşkınını haber verirdi.
Günlerin uğurlu ve uğursuz niteliklerini kataloglayan Mezopotamya geleneği. Babil tabletleri hangi gün iş kurulacağını, hangi gün yola çıkılmayacağını listeler. Podcast'in ilk bölümünde anlatılır.
Üç kere büyük Hermes. Yunan Hermes'i ile Mısır Thoth'unun kaynaşmasından doğan efsanevi bilge, Hermetik külliyatın atfedildiği isim. Tarihsel kişi değil, bilgeliğin kişileştirilmiş kaynağıdır.
Hermes Trismegistos'a atfedilen kadim bilgelik geleneği. Corpus Hermeticum ve Zümrüt Tablet gibi metinler içerir, yukarıda nasılsa aşağıda da öyle ilkesiyle tanınır. Astroloji ve simya ile iç içedir.
Yunan ocak tanrıçası, Roma karşılığı Vesta. Ocak ateşi evin ve kentin canlı merkezi sayılırdı, yeni kurulan koloniler ana kentin ocağından ateş taşırdı. Beltane'de ocakların ortak ateşten tazelenmesi aynı düşüncenin Kelt ifadesidir.
İslam dünyasının saf Ay takvimi, 622 Hicret'iyle başlar. Bilinçli olarak interkalasyon yapmaz, aylar mevsimlerden bağımsız döner, Ramazan yıllar içinde tüm mevsimleri dolaşır.
6 Mayıs'ta kutlanan Anadolu ve Balkan bahar festivali, Hızır ile İlyas'ın buluşması. Ateş üzerinden atlama ve su kenarında dilek tutma gelenekleri içerir. Beltane ve Çarşamba Suri ile aynı mevsim eşiğinin akraba ritüelleridir.
Yunanca, kutsalın görünmesi. Eliade'ın anahtar kavramı, kutsalın profan zamanda ya da mekânda kendini gösterdiği an. Festival, ritüel ve kutsal yer hierofanik deneyimin biçimleridir.
Yunanca, kutsal evlilik. Kozmik prensiplerin, gök ile yerin, eril ile dişilin ritüel birleşmesi. Sümer ve Babil'de kral ile rahibenin birleşmesi, Beltane'de Tanrıça ile Yeşil Adam'ın simgesel buluşması bu arketipin ifadeleridir.
Yeni aydan sonra ufukta ilk görülen ince Ay. Babil, İbrani ve İslam takvimlerinde ayın başlangıcını gözlemsel olarak hilal belirler.
Surya Siddhanta geleneğine dayanan lunisolar sistem, yaklaşık 32,5 ayda bir artık ay (Adhika Masa) ekler. Güneş'in Koç burcuna girişi, Mesha Sankranti, yılın astronomik başlangıcıdır.
Anadolu ve İslam halk inancında ölümsüzlük suyunu içmiş, darda kalana yetişen yeşil bilge. İlyas ile buluşması Hıdırellez'in çekirdek anlatısıdır.
Hint bahar festivali. Kışı temsil eden Holika'nın yakılması ve renkli tozların saçılmasıyla kutlanır. Renk ve ışık, karanlığın yenilgisini simgeler.
Yunan mevsim ve düzen tanrıçaları, göğün kapılarını mevsiminde açıp kapatırlar. Adları saat kelimesinin Yunanca atasıdır, hora. Mevsimden saate, zamanın bölümlenmesinin tanrıçalarıdır.
Soru astrolojisi, bir sorunun soruluş anına harita kurup cevabı gökte okuma sanatı. William Lilly'nin çalınan balık vakası klasik örneğidir, ayrıntılı anlatım için tıklayın.
Fazlullah Esterabadi'nin 14. yüzyılda kurduğu, harfleri varlığın anahtarı sayan öğreti. Anadolu ve Balkanlar'da iz bırakmış, harf simgeciliği Bektaşi geleneğine sızmıştır.
Boğa'nın yüzünü çizen V biçimli yıldız kümesi, Aldebaran'ın komşuları. Yunanca yağmurcu kızlar demektir, sabah doğuşları yağmur mevsimini açardı. Pleiades'in kardeş kümesidir.
Lunisolar sistem, aylar yeni ayla başlar, 19 yıllık Metonik döngüde 7 kez Adar II eklenir. Pesah böylece baharda sabitlenir. Dini yıl Nisan ayıyla, sivil yıl Tişri ile açılır.
Güneş'in güneyden kuzeye geçerken gök ekvatorunu kestiği nokta, Koç burcunun sıfır derecesi. Tropik zodyağın başlangıcı ve ekinoksun gökyüzündeki adresi. Presesyon nedeniyle yıldızlara göre yavaşça geriler.
Yaratılıştan önceki biçimsiz okyanus arketipi. Mısır'da Nun, Babil'de Apsu ve Tiamat, Tekvin'de tehom. Kozmos bu sulardan yükselir, yeni yıl ritüellerinde simgesel olarak bu sulara dönülür.
Latince, o zaman. Eliade'ın terminolojisinde ilksel zaman, kozmosun kurulduğu ve mitolojik olayların gerçekleştiği başlangıç anı. Festival, illud tempus'a geri dönüş ritüelidir.
Hitit mitolojisinin ejderhası, Fırtına Tanrısı'nı önce yener, sonra hileyle yenilir. Anlatı, Hitit yeni yıl bayramı Purulli'de okunurdu. Anadolu topraklarının kendi chaoskampf anlatısıdır.
Kum ya da kâğıt üzerinde rastgele noktalardan şekiller türetip yorumlayan kehanet sanatı, Batı'daki adı jeomansi. Osmanlı gizli ilimler literatürünün yaygın dallarından biriydi.
Latince, dünya imgesi. Kadim şehirlerin, tapınakların ve evlerin kozmosun küçültülmüş modeli olarak kurulması ilkesi, Eliade'ın kavramlarından biri.
1 Şubat Kelt cross-quarter festivali, astronomik konumu Kova 15 derece. Kış gündönümü ile ilkbahar ekinoksu arasındaki orta nokta. Tanrıça Brigid'e adanmıştır, sütün gelmesi ve yeni doğan kuzularla ilişkilendirilir. Hristiyanlıkta Aziz Brigid Günü ve Candlemas olarak devam eder.
Geç Roma ve Bizans'ta kullanılan on beş yıllık vergi ve tarihleme döngüsü. Orta Çağ belgeleri yüzyıllarca indiksiyon yılıyla tarihlendi, astronomik değil tamamen idari bir zaman birimidir.
Erginlenme, bir gizem geleneğine ya da yeni bir varoluş düzeyine törenle kabul. Simgesel ölüm ve yeniden doğuş yapısı taşır, Eleusis misterlerinden esnaf loncalarına kadar aynı omurga görülür.
Tasavvufta yetkin insan, varlık mertebelerinin tamamını kendinde toplayan ayna. Mikrokozmos öğretisinin İslam tasavvufundaki en işlenmiş ifadesidir.
Ay-Güneş takvimlerinde mevsimlerle uyum sağlamak için takvime fazladan ay ya da gün eklemek. Metonik döngüde 19 yılda 7 kez on üçüncü ay eklenir. Hicri takvim interkalasyon yapmadığı için bilinçli olarak mevsimlerden bağımsızdır.
İnka Güneş festivali, Haziran'da, yani Güney yarımkürenin kış gündönümünde Cusco'da kutlanırdı. Güneş tanrısı Inti'ye adanır, günümüzde yeniden canlandırılmaktadır.
Machu Picchu'daki oyma taş, Keçuva dilinde Güneş'in bağlandığı yer demektir. Gündönümlerinde Güneş'i sembolik olarak demirleyen ritüel gözlem noktası olduğu düşünülür.
Hesiodos'un MÖ 8. yüzyıl tarımsal şiiri, Erga kai Hemerai. Pleiades'in doğuşunu hasada, batışını ekime bağlar, ayın uğurlu ve uğursuz günlerini listeler. Yıldız takviminin en eski Yunan tanığıdır.
Mezopotamya'nın aşk, savaş ve Venüs gezegeni tanrıçası. Yeraltına iniş miti, Venüs'ün gökte kaybolup yeniden belirme döngüsünün anlatısal karşılığı olarak okunur.
Bir karar öncesinde kılınan namazın ardından rüyada işaret bekleme uygulaması. Kadim rüya kuluçkası geleneğinin, tapınakta uyuyup şifa rüyası bekleyen Asklepios kültünün İslam'daki akrabasıdır.
325 yılında toplanan, Hristiyan doktrininin temellerini kararlaştıran konsil. Paskalya tarihi için kural burada belirlendi, bahar ekinoksundan sonraki ilk dolunayı izleyen ilk Pazar.
Roma'nın iki yüzlü eşik tanrısı, bir yüzü geçmişe bir yüzü geleceğe bakar. Kapıların, geçişlerin ve başlangıçların efendisi, Ocak ayına (Ianuarius) adını vermiştir.
İbrani geleneğinde her kırk dokuz yılın ardından gelen özgürlük yılı, yovel. Borçlar silinir, köleler azat edilir, toprak dinlendirilir. Zamanın toplumsal sıfırlanması, Akitu'daki kozmik sıfırlamanın hukuki kardeşidir.
Jül Sezar'ın MÖ 46'da Mısırlı astronom Sosigenes'in danışmanlığıyla başlattığı takvim. Yılı 365,25 gün sayar, her dört yılda bir artık yıl ekler. Gerçek tropik yıldan biraz uzun olduğu için yüzyıllar içinde sapma birikti ve 1582 Gregoryen reformuna yol açtı.
Letonya'nın yaz gündönümü bayramı, Litvanya karşılığı Joninės. Meşe yapraklı taçlar örülür, tepelerde ateşler yakılır, gece hiç uyumadan karşılanır. Litha yazısında anlatılır.
İbranice almak, devralmak kökünden, Yahudi mistik geleneği. Zohar temel metnidir, varlığın Ein Sof'tan on sefirot aracılığıyla açılımını anlatır. Rönesans'ta Hristiyan Kabalası olarak Avrupa ezoterizmine taşındı.
Fincanda kalan telvenin şekillerinden okuma, tasseografi. Kahvenin 16. yüzyılda yaygınlaşmasıyla doğan genç bir gelenek olsa da, rastgele biçimden anlam okuma ilkesiyle kadim kehanet ailesine bağlanır.
Eski Yunancada nitelikli, anlamlı, doğru an. Chronos'un, yani ölçülebilir niceliksel zamanın karşıtı. Festival, kairos zamanına açılan bir geçittir.
Roma takviminde her ayın ilk günü, başlangıçta hilalin ilanıyla belirlenirdi. Calendar kelimesi buradan gelir. Nonae ve Idus ile birlikte Roma ayının üç çıpasından biridir.
Hint kozmolojisinde bir dünya döngüsünün toplam ömrü, Brahma'nın bir günü, 4,32 milyar yıl. Döngüsel zamanın en geniş ölçekli ifadelerinden biridir.
Ay'ın Arapça adı, kameri takvim Ay takvimi demektir. Şems ile kamer, Güneş ile Ay, kadim kozmolojinin ana çifti olarak edebiyattan simyaya her alanda karşımıza çıkar.
Osmanlı'da II. Selim döneminden itibaren minarelerin kandillerle donatıldığı beş kutsal gece, Mevlid, Regaib, Miraç, Berat ve Kadir. Hicri takvimin yıl içinde dönmesiyle her yıl farklı mevsime düşer.
Manastır gününün sekiz dua vakti, matins, laudes, prime, terce, sext, none, vespers ve compline. Benedikten düzeninin bu ritmi, Avrupa'nın gün bölme alışkanlığını kurdu, mekanik saatin icadına giden yolu açtı. None vaktinin öğleye kayması, İngilizce noon kelimesini doğurdu.
Yunanca boşluk, uçurum. Hesiodos'ta her şeyden önce var olan ilksel açıklık. Kozmosun karşıtı, düzenin öncesi ve hammaddesi. Akitu gibi yeni yıl ritüelleri, yaratılıştan önceki kaosa dönüşü bilinçle sahneler.
Kurban hayvanının karaciğerinden kehanet okuma, Babil ve Etrüsk uzmanlık alanı. Kil karaciğer modelleri ders aracıydı, Roma'daki uygulayıcısına haruspeks denirdi.
Sanskritçe eylem. Her eylemin zaman içinde meyvesini doğurması yasası, samsara çarkını döndüren güçtür. Geçmişin şimdiyi, şimdinin geleceği dokuması, zamanın ahlaki sürekliliğidir.
Mısır'ın Teb kentindeki dev tapınak kompleksi. Amon-Ra tapınağının ana ekseni kış gündönümü gün doğumuna hizalıdır.
Kıble, namazın yöneldiği Kâbe doğrultusu, mihrap bu yönü gösteren duvar nişi. Her cami, yeryüzünün neresinde olursa olsun tek merkeze yönelir. Mekânın tek noktaya akort edilmesi, yön kutsallığının İslam'daki ifadesidir.
Düğün öncesi gece, gelinin baba evindeki son eşiği. Yakılan kına ayrılığın ve adanmışlığın işaretidir, ağlatma türküleri geçişin yasını önceden tutar. Van Gennep'in ayrılma evresinin Anadolu'daki klasik örneğidir.
Kadim dünyanın eşik sayısı. Tufanın kırk günü, çilenin kırk kapısı, loğusanın kırkı, yasın kırkı, erbainin kırk günü. Bir durumun tamamlanıp dönüşmesi için gereken süreyi simgeler, Pleiades'in kırk günlük kayboluş dönemiyle ilişkilendirilir.
Doğumdan kırk gün sonra anne ve bebeğin sudan geçirilme töreni, kırkı çıkmak deyiminin kaynağı. Kırk günlük eşik döneminin suyla mühürlenmesidir, kırk sayısının yaşam döngüsündeki en canlı uygulamasıdır.
Arapça q-w-m kökünden, ayağa kalkış, ölülerin dirilip doğrulması. Takvim, kıyam ve istikamet ile aynı kökü paylaşır. İbranice karşılığı tekuma'dır. Zamanı dik tutan kelime ailesinin son halkasıdır.
Kutsal kura ile karar alma, zar, çubuk ya da taş çekerek tanrısal iradeyi sorma. İbrani geleneğinin Urim ve Tummim'i, aşık kemiği zarları ve kura okları bu ailedendir.
Güneş'in ilkbahar ekinoksunda Koç burcunun sıfırıncı derecesine girmesi. Mundane astrolojide yıllık başlangıç anıdır, o yılın haritası bu ana kurulur. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Sonbaharda koçların sürüye salındığı dönem, Ekim ortası. Beş ay sonra kuzular tam baharda doğar. Hayvancı takvimin yılı bölen ana eşiklerinden biridir, Beltane'de sürülerin meraya salınmasının sonbahar simetriğidir.
Mart ortasında bastıran son kış soğukları, Arapça adı berdelacuz. Kışa direnen yaşlı kadın anlatısıyla açıklanır, İskoç geleneğindeki Cailleach ile çarpıcı paralellik taşır.
Dünyanın merkezinde yükselen, gökle yeri birleştiren dağ arketipi. Hint Meru'su, İran Elburz'u, İslam kozmolojisinin Kaf Dağı ve zigguratların taş dağı aynı imgenin biçimleridir.
Yunanca, evrenin doğuşu. Yaratılış mitlerinin genel adı. Enuma Eliş, Tekvin, Rig Veda'nın yaratılış ilahileri ve Hesiodos'un Theogonia'sı kozmogonik metinlerdir.
Yunanca düzen ve süs. Pythagoras geleneğinde evrenin uyumlu bütünlüğü. Kozmetik kelimesiyle aynı kökten gelir, evren güzel düzen demektir.
Atina'da hasat sonrası Kronos onuruna kutlanan bayram. Köleler ve efendiler aynı sofraya otururdu, Roma Saturnalia'sının Yunan öncülüdür. Altın Çağ'ın yılda bir günlüğüne geri çağrılmasıdır.
Titanların önderi, Zeus'un babası, çocuklarını yutan tanrı. Zamanla özdeşleşmesi, adının chronos kelimesiyle ses benzerliğinden doğan kadim bir karışmadır. Roma karşılığı Saturnus, Altın Çağ'ın kralıdır.
İki cam hazne arasında akan kumla süre ölçen alet, Orta Çağ'da yaygınlaştı. Gemilerde vardiya, kiliselerde vaaz süresi ölçtü. Akan kum, ömrün tükenişinin simgesi olarak vanitas resimlerine yerleşti.
Hindistan'ın dev hac toplanması, kutsal nehirlerde arınma. Tarihleri Jüpiter'in burçlardaki konumuyla belirlenir, on iki yıllık döngüyle döner. Yeryüzünün en kalabalık dinsel buluşması kabul edilir.
Slav yaz gündönümü festivali. Ateş üzerinden atlama, suya çelenk bırakma ve gece ormanda efsanevi eğrelti çiçeğini arama gelenekleriyle kutlanır. Litha yazısında anlatılır.
Koyunun kürek kemiğini ateşte ya da ışıkta okuyarak kehanet, skapulimansi. Orta Asya Türk ve Moğol geleneğinde derin kökleri vardır, Dede Korkut dünyasının fal tekniğidir.
Pisagor geleneğinde gök kürelerinin dönerken çıkardığı, kulağın değil ruhun duyduğu uyum. Gezegen aralıklarının müzik oranlarıyla örtüştüğü düşüncesi Kepler'e dek sürdü, kozmosu ahenk olarak duymanın adıdır.
Profan, yani sıradan zamanın askıya alındığı, kozmogonik anın yeniden canlandığı ritüel zaman. Mircea Eliade'ın merkezi kavramı. Festival, ritüel ve kutsal mekân, kutsal zamana açılan kapılardır. Podcast'in ilk bölümü bu kavrama ayrılmıştır.
Güneş'e yaklaştıkça kuyruk açan gök cismi. Kadim dünyada düzenin dışından gelen haberci, çoğu zaman uğursuzluk işareti sayıldı. 1066 Halley geçişi Bayeux halısına işlendi, doğumlar ve taht değişimleri kuyrukluyıldızlara bağlandı.
1908'de Üç Erginlenmiş imzasıyla yayımlanan Hermetik ilkeler kitabı. Kadim metin değil modern bir derlemedir, yedi ilkesiyle popüler ezoterizmi derinden etkilemiştir, kaynağı konusunda dürüst olmak gerekir.
Anadolu'nun ana tanrıçası, Frigya'nın dağ anası. Roma'ya MÖ 204'te resmi törenle taşındı, baharda kutlanan ölüp dirilen eşi Attis'le mevsim döngüsüne bağlanır. Çatalhöyük'ten Roma'ya uzanan ana tanrıça hattının adıdır.
Tek yollu dolambaç, merkeze yürüyüşün ve dönüşün simgesi. Girit efsanesinden Chartres katedralinin zemin labirentine, hac yolculuğunun küçültülmüş modeli olarak kullanıldı.
Korunmuş levha. İslam kozmolojisinde olmuş ve olacak her şeyin yazılı olduğu kayıt. Zamanın tamamının tek bir şimdide yazılı durması, kader ile zaman ilişkisinin en yoğun imgelerindendir.
İbrani geleneğinin deniz canavarı, kıvrılan yılan. Eyüp ve Mezmurlar'da Tanrı'nın gücünün ölçüsü olarak anılır, kökleri Ugarit'in Lotan'ına uzanır. Kaos sularının dev bedenli kişileşmesidir.
Antropolog Victor Turner'ın kavramı. Bir durumdan diğerine geçiş anındaki ara hal, ne arkada bırakılan bitmiştir ne ileride beklenen başlamıştır. Beltane ve Samhain, perdenin inceldiği geceler olarak liminallik festivalleridir.
Yaz gündönümünün Yıl Çarkı'ndaki adı, 21 Haziran civarı, Yengeç 0 derece. Yılın en uzun günü, ışığın zirvesi ve dönüşün başlangıcı. Adı Bede'nin kaydettiği Anglo-Sakson çift ayından gelir, festival adı olarak yirminci yüzyıl yapılandırmasıdır. Ayrıntılı yazı için tıklayın.
İrlanda panteonunun çok yetenekli tanrısı, ışık ve ustalıkla ilişkilendirilir. Lughnasadh festivali, üvey annesi Tailtiu'nun anısına kurduğu hasat oyunlarından doğar.
1 Ağustos Kelt cross-quarter festivali, Aslan 15 derece. Yaz gündönümü ile sonbahar ekinoksu arasındaki orta nokta, ilk hasadın başlangıcı. Tanrı Lugh ile ilişkilendirilir. Anglo-Sakson karşılığı Lammas, ilk hasadın ekmeğinin kutsandığı gündür.
Hem Ay hem Güneş döngüsünü senkronize eden takvim türü. İbrani, Babil, Çin ve Hint takvimleri lunisolar'dır. On iki ay döngüsüne 19 yılda 7 kez on üçüncü ay eklenerek Güneş yılıyla uyum sağlanır.
Roma'da 15 Şubat'ta kutlanan arınma ve bereket festivali. Luperci rahipleri kent çevresinde koşardı. Şubat ayının adı, arınma araçları anlamındaki februa kelimesinden gelir.
Mısır'ın kozmik düzen, hakikat ve adalet ilkesi, aynı adlı tanrıçayla kişileştirilir. Firavunun görevi Maat'ı ayakta tutmaktı. Vedik Rta ve Yunan kozmos kavramlarının Mısırlı akrabasıdır.
Sonbahar ekinoksunun Yıl Çarkı'ndaki adı, 22 Eylül civarı, Terazi 0 derece. Hasadın tamamlandığı şükran eşiği. İsim, Gal mitolojisindeki Mabon ap Modron'a atıfla 1970'lerde önerilmiştir, sekizlinin en modern adıdır. Ekinoks kutlamasının kendisi ise kadimdir.
Büyük eser, simyanın dönüşüm süreci. Klasik şemada nigredo kararma, albedo aklanma, citrinitas sararma ve rubedo kızarma evrelerinden geçer. Maddenin arınma yolculuğu, iç dönüşümün haritası olarak okunur.
İbranice yer, mekân. Yahudi geleneğinde doğrudan Tanrı'nın adlarından biri. Ayağa kalkmak anlamındaki kum kökünden gelir, tekuma ve kıyam ile akrabadır. Podcast'in ilk bölümünde işlenir.
Sanskritçe çember. Hint ve Tibet geleneklerinde kozmosun diyagramı, merkeze yürüyüşün görsel aracı. Kum mandalalarının tamamlanınca bozulması, kozmik döngünün ve geçiciliğin ritüel dersidir.
Babil'in baş tanrısı. Enuma Eliş'te kaos ejderhası Tiamat'ı yenerek kozmosu kurar, Akitu festivalinin merkez figürüdür.
1958'de Almanya'nın Morken-Harff bölgesinde bulunan 150'den fazla Roma dönemi adak yazıtı. Austr köklü ana tanrıçalara adanmıştır, Eostre adının kıtasal akrabalığına dair en güçlü arkeolojik kanıttır.
Aynı takvim ayına sığan ikinci dolunaya verilen modern ad. Ayda bir kez İngilizce deyimi nadirliği anlatır. Astronomik değil takvimsel bir olgudur, Ay takvimi ile Güneş takvimi arasındaki kaymanın görünür izidir.
İç içe üç sistem, 260 günlük ritüel döngüsü Tzolk'in, 365 günlük Güneş yılı Haab ve tarihleri sabitleyen Uzun Sayım. 2012 fenomeni, Uzun Sayım'ın bir baktun devrinin yanlış yorumuydu.
Beltane'de etrafında dans edilen yüksek direk, Cermen ve Anglo-Sakson kökenli olduğu düşünülür. Renkli kurdelelerle örülen direk, axis mundi'nin, yani kozmik eksenin bedensel ritüele dönüşümüdür.
13. yüzyıl sonunda Avrupa manastırlarında doğan dişli zaman ölçer. İlk görevi keşişleri duaya çağırmaktı, kuleden kente inince zamanı doğadan kopardı. Eşit saatlerin, dakikliğin ve vakit nakittir dünyasının başlangıcıdır.
Osmanlı sahasının gök ve hava kehaneti kitapları, yılın günlerine göre olacakları listeleyen halk takvim edebiyatı. Babil omen geleneğinin Türkçe yazılı mirasçısıdır.
19 Güneş yılının neredeyse tam olarak 235 sinodik aya eşit olması, toplam 6940 gün. Ay evreleri 19 yıl sonra takvimde yaklaşık aynı tarihlere döner. Babilli gökbilimcilerin bildiği bu döngüyü MÖ 432'de Atinalı Meton Yunan dünyasına aktarmıştır. Tüm lunisolar takvimlerin matematiksel omurgasıdır.
Mundane astrolojide Güneş'in dört kardinal noktaya, yani Koç, Yengeç, Terazi ve Oğlak burçlarının sıfırıncı derecelerine girişi. Yıllık ve mevsimlik öngörülerin başlangıç anlarıdır.
İskandinav yaz gündönümü bayramı. Çiçeklerle sarılmış direk, halka dansları ve neredeyse hiç kararmayan gece. İsveç'te resmi tatildir. Litha yazısında anlatılır.
İnsanın evrenin küçültülmüş modeli olduğu öğreti, yukarıda nasılsa aşağıda da öyle ilkesinin insana uygulanması. Hermetik ve tasavvufi geleneklerin ortak temasıdır.
Kökene dair kutsal anlatı. Eliade'a göre mit kurgu değildir, arkaik insan için gerçekliğin ta kendisidir, ritüelle yeniden canlandırılarak şimdiye taşınır.
Roma İmparatorluğu'nda yaygın gizem kültünün merkezindeki tanrı, boğa kurban sahnesiyle betimlenir. Kültün astronomik simgecilik taşıdığı öne sürülmüştür. Doğum günü 25 Aralık, kış gündönümünün komşusudur.
Yunan kader üçlüsü, biri ömür ipliğini eğirir, biri ölçer, biri keser. Zamanın iplik olarak tasarlanması, ömrün dokunan ve kesilen bir süre olduğu fikrinin klasik imgesidir.
Babil astronomisinin temel derlemesi, MÖ 1000 civarı. Yıldız listeleri, helyak doğuşlar ve interkalasyon kuralları içerir, adını ilk satırındaki Saban Yıldızı'ndan alır.
Bireysel doğum haritaları yerine ülkeler, halklar ve kolektif olaylar üzerine çalışan astroloji dalı. Ayrıntı için Mundane Astroloji Nedir yazısı.
Latince dünya, düzen, süs. Roma'da ayrıca kentin kuruluşunda açılan, yeraltı dünyasına açıldığına inanılan kült çukurunun adıdır. Yunanca kozmos'un Latince karşılığı, mundane kelimesinin köküdür.
Yıldız ilmiyle uğraşan kişi, Osmanlı sarayında müneccimbaşı resmi görevliydi. Kuruluş saatleri, sefer vakitleri ve takvim hazırlığı ondan sorulurdu, devletin zaman ve gök işlerinin makamıydı.
Osmanlı'da camilerin yanında namaz vakitlerini astronomik hesapla belirleyen vakit evi. Muvakkitler güneş saatleri, usturlap ve rubu tahtasıyla çalışırdı, kadim gök gözleminin Osmanlı kurumudur.
Anaların Gecesi. Bede'nin aktardığına göre pagan Anglo-Saksonların yılbaşı gecesi, kış gündönümü civarında kutlanırdı. Ana tanrıçalara adanmış olduğu düşünülür, Matronae kültüyle ilişkilendirilir.
Türk halklarına atfedilen kış gündönümü kutlaması, yeniden doğan Güneş'in bayramı. Yazılı kaynaklar sınırlıdır, modern anlatımlardaki ayrıntıların tarihsel kanıtı tartışmalıdır.
Kommagene kralı I. Antiochos'un MÖ 1. yüzyıldan kalma tümülüsü ve dev heykelleri. Doğu terası gün doğumuna, batı terası gün batımına bakar. Dünyanın en eski horoskop kabartmalarından Aslan horoskopu buradadır.
İrlanda'da MÖ 3200 civarında inşa edilmiş geçit mezarı. Kış gündönümü şafağında ışık, çatı kutusundan girip 19 metrelik koridoru aşarak iç odayı aydınlatır.
Babil takviminin ilk ayı, bahar ekinoksundan sonraki ilk yeni ay ile başlar. Akitu festivali bu ayın ilk on iki gününde kutlanırdı. İbranice Nisan ve Türkçe Nisan kelimelerinin kökenidir.
İsa'nın doğum yortusu, 25 Aralık. Tarihin seçimi kış gündönümü kuşağına, Sol Invictus ve Saturnalia komşuluğuna denk düşer. Yule kütüğü ve ağaç süsleme gibi ögeler kuzey Avrupa gündönümü geleneklerinden katılmıştır.
Roma ayının Kalendae ile birlikte üç çıpasından ikisi. Nonae ayın beşinci ya da yedinci, Idus on üçüncü ya da on beşinci günüdür, kökeni Ay evrelerinin ilanına dayanır. Sezar'ın öldürüldüğü Mart Idus'u en ünlüsüdür.
İskandinav kader örücüleri, Urd kuyusunun başında Yggdrasil'i sular ve yazgıyı işlerler. Adlarından Urd geçmişi, Verdandi olmaktayı, Skuld olacağı taşır, wyrd kavramının dokumacılarıdır.
Zerdüşt geleneğinde bahar ekinoksunda başlayan yeni yıl, kelime anlamı yeni gün. İran, Anadolu ve Orta Asya kültürlerinde kutlanır. Haft-sin sofrası, Çarşamba Suri ateşi ve on üç günlük kutlama içerir, UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras listesindedir.
Latince tanrısal irade, kutsal güç. Rudolf Otto'nun numinosum kavramının kökü, kutsalla karşılaşmanın hem ürperten hem cezbeden niteliğini anlatır.
Mısır gök tanrıçası, yıldızlarla kaplı bedeni yeryüzünün üzerine kemer gibi gerilir. Her akşam Güneş'i yutar, her sabah yeniden doğurur. Gökyüzünün kendisi, doğuran ve yutan zamandır.
İskandinav panteonunun bilgelik arayan tanrısı, rünler için kendini Yggdrasil'e asar. Kış gecelerinde Vahşi Av'ın başında gökyüzünden geçtiğine inanılırdı, Yule ile derin bağı vardır.
Kış gündönümü Güneş'inin tam tepeden geçtiği enlem, 23,4 derece güney. Adını gündönümü noktasının kadim çağda Oğlak burcunda olmasından alır, Yengeç Dönencesi'nin güney ikizidir.
Meşe üzerinde büyüyen yarı asalak bitki. Yaşlı Plinius'a göre druidler onu altın orakla keserdi, kışın yeşil kalması yaşamın sürekliliğinin işareti sayılırdı. Noel'de altına girilen ökse otu bu kadim saygının uzantısıdır.
Latince occultus, gizli. Gizli güçler ve bağlantılarla ilgilenen öğreti ve uygulamaların şemsiye adı, 19. yüzyılda Fransız yazarlarca yaygınlaştırıldı. Ezoterizmin pratik ve büyüsel yüzünü vurgular.
Antik Yunan'da iki oyun arasındaki dört yıllık dönem, kentler arası ortak tarihlemenin birimi. Tarihçiler olayları olimpiyat sayısıyla tarihlendirirdi, spordan doğan bir takvim sistemidir.
Yunanca göbek. Delphi'deki kutsal taş, dünyanın merkezi sayılırdı. Zeus'un dünyanın iki ucundan saldığı kartalların burada buluştuğu anlatılır, merkez simgeciliğinin klasik örneğidir.
Göksel düzenin sayısı, on iki burç, on iki ay, Akitu'nun on iki günü, on iki saatlik gündüz ve gece. Kaynağı, bir yıla sığan yaklaşık on iki dolunaydır, Ay'ın Güneş yılına bölünmesinden doğar.
Orta Asya Türk halklarının on iki yıllık hayvan döngülü takvimi, her yıl bir hayvanın adını taşır. Çin takvimiyle akrabadır, Göktürk ve Uygur metinlerinde kullanılmıştır.
Mısır'da Nil taşkını mevsiminde Amon'un kutsal teknesinin Karnak'tan Luksor'a tören alayıyla taşındığı bayram. Kralın tanrısal gücünün yenilenme ritüeliydi.
Efsanevi ozan Orpheus'a bağlanan Yunan mister akımı. Ruhun tutsaklığı, arınma ve yeniden doğuş döngüsü öğretisinin Yunan dünyasındaki erken taşıyıcısıdır, kozmik yumurta imgesi bu gelenekten gelir.
Göğün en görkemli takımyıldızı, kuşaklı avcı. Arapça adı Cebbar, zorlu güçlü demektir. Mısır onu Osiris'in göksel sureti Sah olarak görür, Giza piramitlerinin kuşak yıldızlarına hizalandığı önerisi tartışmalı ama ünlüdür.
Latince oriri, doğmak ve yükselmek fiilinden, oriens doğu demektir. Kiliselerin apsisinin doğuya, doğan Güneş'e çevrilmesi uygulaması kelimeye yön bulma anlamını kazandırdı. Yön bulmak, kelimenin kökünde doğuya dönmektir.
Mısır'ın ölüp dirilen tanrısı, yeraltının hükümdarı. Parçalanıp yeniden bütünlenmesi, tahılın biçilip yeniden ekilmesiyle özdeşleştirilir. Ölümden sonra yaşamın ve mevsim döngüsünün Mısırlı anlatısıdır.
İlkbahar ekinoksunun Yıl Çarkı'ndaki adı. Jacob Grimm'in 1835'te Bede'nin Eostre kaydını temel alarak yeniden inşa ettiği tanrıça adından gelir. Denge içinden doğan uyanışın, yeni başlangıcın eşiğidir. Paskalya ve Ostara yazısında ayrıntılı anlatılır.
Kuyruğunu yutan yılan, döngüsel zamanın ve kendini yenileyen bütünlüğün en yoğun simgesi. Mısır kaynaklarından simya geleneğine uzanır, sonun başlangıca döndüğü her yerde karşımıza çıkar.
Roma'nın bütün tanrılar tapınağı, kubbesinin tepesindeki açıklık, oculus, tek ışık kaynağıdır. Güneş ışığı gün boyunca iç mekânda dev bir güneş saati gibi dolaşır, kubbe göğün, oculus Güneş'in mimari sureti sayılır.
Hristiyanlığın merkezi bayramı, İsa'nın dirilişinin kutlaması. Tarihi Computus ile hesaplanır, bahar ekinoksundan sonraki ilk dolunayı izleyen Pazar. Kökleri Pesah'a, adı Batı dillerinde Pesah'a ya da Eostre'ye dayanır. Ayrıntılı yazı için tıklayın.
532 yıl, Metonik döngü ile Güneş döngüsünün çarpımı, 19 çarpı 28. Bu süre sonunda Paskalya tarihleri tam olarak aynı sırayla tekrarlanır.
Tüm büyük geleneklerin, Veda'dan Tao'ya, Hermetik öğretiden Sufiliğe, aynı metafizik gerçekliği farklı kutsal dillerde ifade ettiğini savunan yaklaşım. René Guénon tarafından sistemleştirilmiş, Aldous Huxley tarafından yaygınlaştırılmıştır.
Demeter'in kızı, Hades'in eşi. Yılın bir bölümünü yeraltında geçirmesi annesinin yasıyla kışı, dönüşü baharı getirir. Mevsim döngüsünün Yunan anlatısı, Eleusis misterlerinin merkez mitidir.
Yahudi takviminde Nisan ayının on dördüncü günü, dolunayda başlayan ve Mısır'dan Çıkış'ı anan bayram. Bahar ekinoksunu izleyen ilk dolunaya denk gelecek şekilde ayarlanır. Hristiyan Paskalyası'nın tarihsel ve teolojik temelidir.
Arapça Gayetü'l-Hakim'in Latince adı, 10. yüzyıl civarı Endülüs kaynaklı astral büyü ansiklopedisi. Gezegen saatleri, tılsım yapımı ve yıldız çağırma ritüellerini derler, Orta Çağ ve Rönesans büyü geleneğinin temel kitabıdır.
Sayıyı varlığın ilkesi sayan Güney İtalya okulu. Ruh göçü, sayı mistisizmi ve kürelerin müziği öğretileriyle Platon'dan Kepler'e uzanan bir damar açtı. Tetraktys, on noktalı üçgen, kutsal simgesiydi.
Boğa takımyıldızının 28 ile 29. derecelerinde, çıplak gözle altı ya da yedi yıldızı görülen küme. Türkçe Ülker, Arapça Süreyya. Helyak doğuşu Akdeniz'de Mayıs başına denk gelir, Hesiodos'ta hasat zamanını, MUL.APIN tabletlerinde takvim düzeltmesini işaretler.
Roma'nın ritüelle çizilmiş kutsal sınırı, kentin hukuki ve dini bedenini tanımlar. Kuruluşta sabanla açılan çizgi, kapı yerlerinde sabanın kaldırılmasıyla kesilirdi.
Dünya ekseninin topaç gibi salınımı, yaklaşık 25.800 yılda bir tam tur. İlkbahar noktası burçlar boyunca geriler, astrolojik çağlar bu harekete dayanır.
Kutsal zamanın karşıtı, gündelik, sıradan, homojen ve ölçülebilir zaman akışı. Eliade'a göre modern insan zamanı büyük ölçüde profan zaman olarak deneyimler.
MÖ 4500 ile 2500 arasında Karadeniz ve Hazar stepleri civarında konuşulduğu varsayılan, modern Avrupa ve Hint dillerinin ortak atası. Şafak tanrıçası kökü, Eos, Aurora, Uşas ve Eostre gibi paralel isimlerin kaynağıdır.
Hitit yeni yıl ve bahar bayramı, Hatti kökenli. İlluyanka mitinin okunmasıyla kutlanırdı, Babil Akitu'sunda Enuma Eliş'in okunmasının Anadolu paralelidir. Yeni yılda ejderha mitinin anlatılması, düzenin yıllık tazelenmesidir.
Ukrayna'nın balmumu tekniğiyle desenlenen geleneksel yumurtaları. Kökleri Hristiyanlık öncesi Slav bahar ritüellerine uzanır, kozmik yumurta simgeciliğinin yaşayan örneğidir.
On dördüncü gün taraftarları. Erken Hristiyanlıkta Paskalya'yı haftanın gününe bakmaksızın doğrudan Pesah ile aynı gün, 14 Nisan'da kutlayan Anadolu kökenli akım. 325 İznik Konsili'nde Pazar kuralı kabul edilince marjinal kaldı.
Mezoamerika'nın tüylü yılan tanrısı, Maya adıyla Kukulkan. Venüs'ün sabah yıldızı olarak dönüşüyle özdeşleştirilir, Chichén Itzá'da ekinoks gölgesi olarak piramitten iner.
Mısır'ın Güneş tanrısı, gündüz gök teknesiyle göğü, gece yeraltı ırmağını geçer ve her sabah yeniden doğar. Güneşin günlük yolculuğu, ölüm ve diriliş döngüsünün gündelik modeliydi.
İskandinav eskatolojisi, tanrıların alacakaranlığı ve dünyanın yangında sonu. Ardından yeryüzü sulardan yeniden yükselir, yeni bir çağ başlar. Çizgisel son değil, büyük ölçekli döngünün kapanışıdır.
Aslan takımyıldızının kalbi, küçük kral demektir, dört kraliyet yıldızından biri. Ekliptiğe en yakın parlak yıldızdır, kadim gözlemde krallıkla ilişkilendirilmiştir. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Belirli bir zamanda ve mekânda, belirli bir düzene göre yapılan ve kutsal anlam taşıyan eylemler dizisi. Eliade'a göre ritüel, kozmogonik anı yeniden canlandırır, geçmişi anmaz, başlangıcı şimdiye çağırır.
Cumhuriyet döneminin lunisolar takvimi, aylar Kalendae, Nonae ve Idus çıpalarıyla bölünürdü. Düzensiz interkalasyon kaosa yol açınca Sezar'ın Jülyen reformuyla son buldu.
İbrani takviminin sivil yılbaşısı, Tişri ayının ilk günü, sonbahar ekinoksu mevsiminde. Şofar üflenir, yaratılışın yıldönümü kabul edilir.
Vedik kozmik düzen ilkesi, mevsimlerin dönüşünü, ritüelin etkisini ve ahlaki doğruluğu aynı yasada birleştirir. Ritüel kelimesiyle aynı Hint-Avrupa kökünü paylaşır, Mısır Maat'ının Hint akrabasıdır.
Çeyrek daire biçimli gözlem ve hesap aleti, usturlabın sadeleşmiş kardeşi. Osmanlı muvakkitlerinin gündelik aracıydı, yıldız yüksekliğinden vakit çıkarırdı.
Osmanlı'nın mali işler için kullandığı Jülyen esaslı Güneş takvimi, Hicri yıl sayımıyla Jülyen aylarını birleştirir. Mart ayıyla başlar, 1926'ya dek resmi kullanımda kaldı.
Rüyaları simgeler sözlüğüyle yorumlama sanatı, oneiromansi. Artemidoros'un Oneirokritika'sı antik, İbn Sirin'e atfedilen külliyat İslami geleneğin temel kaynaklarıdır.
Osmanlı halk takviminin yılı ikiye bölen sistemi. Hızır günleri 6 Mayıs'ta Hıdırellez'le başlayan yaz yarısı, Kasım günleri 8 Kasım'da başlayan kış yarısıdır. Yıl çarkının Anadolu'daki ikili karşılığıdır.
İbrani haftasının yedinci günü, iş yapmama günü. Yaratılışın yedinci gününde dinlenmenin haftalık tekrarıdır, zamanın kutsanmasının en köklü örneklerinden biridir. Cumartesi adının pek çok dildeki kökenidir.
Gezegenlerin aksine birbirlerine göre konumları değişmeyen yıldızlar. Kadim astrolojide parlak sabit yıldızlar özel anlam taşır. Hesaplama için sirauysal aracı.
Roma'da bir insan ömrünün en uzun süresi sayılan dönem, yaklaşık yüz on yıl. Bir saeculum kapandığında Ludi Saeculares adlı yüzyıl oyunları düzenlenir, yeni çağın açılışı ilan edilirdi.
Galaksimizin gökyüzündeki ışık şeridi. Türkçede saman çalan birinin yolda döktüğü samanlardır, Saman Uğrusu. Anadolu'da Hacılar Yolu, Farsça gelenekte Kehkeşan adını taşır, pek çok kültürde ruhların ve hacıların yolu sayılır.
Mezopotamya Güneş tanrısı ve adaletin koruyucusu, Hammurabi steli yasaları ondan alırken gösterir. Her gün göğü geçip her gece yeraltını aşar, görmediği şey yoktur.
1 Kasım Kelt cross-quarter festivali, Akrep 15 derece. Sonbahar ekinoksu ile kış gündönümü arasındaki orta nokta, Kelt geleneğinde yılın bitişi ve başlangıcı. İki dünya arasındaki perdenin inceldiği gece olarak anılır. Hristiyan takviminde Azizler Günü'ne, arifesi Halloween'e dönüştü.
Doğum, ölüm ve yeniden doğum çarkı, Hint geleneklerinin varoluş döngüsü. Kelime anlamı akıp gitmek, dolaşmaktır. Zamanın çark olarak tasarlanışının en kapsamlı öğretisidir, kurtuluş çarkın dışına çıkmaktır.
Tutulmaların 18 yıl 11 gün arayla benzer geometriyle tekrarlanma döngüsü. Babil gözlemcileri tarafından biliniyordu, tutulma öngörüsünün kadim anahtarıdır.
Roma'nın Aralık ortasındaki Satürn bayramı. Roller tersine döner, köleler sofraya oturur, hediyeler verilirdi. Aralık kutlamalarının pek çok ögesi bu festivalden miras kaldı.
Koç katımının yüzüncü günü kutlanan çoban bayramı, koyunların karnında kuzunun canlandığına inanılan gün. Şubat başına denk gelir, Imbolc'un Anadolu'daki şaşırtıcı paralelidir. Gençler ev ev gezer, saya gezmesi adı buradandır.
İran geleneğinde yılın en uzun gecesi, kış gündönümü arifesi. Aile toplanır, nar ve karpuz yenir, Hafız divanından fal bakılır. Işığın karanlığa galebesinin beklendiği gecedir.
Pesah'ın ilk gecesi düzenlenen törensel sofra, İbranice düzen demektir. Mısır'dan Çıkış sırayla anlatılır, mayasız ekmek ve acı otlar yenir. Hristiyan geleneğindeki Son Akşam Yemeği bir Seder sofrasıdır.
Kabala'da sonsuz kaynaktan varlığa inen on ışıma, Hayat Ağacı şemasında düzenlenir. Dünya Ağacı arketipinin mistik diyagrama dönüşmüş halidir.
Yunan Ay tanrıçası, gümüş arabasıyla gece göğünü geçer. Roma karşılığı Luna'dır, lunar kelimesi bu addan gelir.
Mevlevi geleneğinin dönüş törenidir. Semazen, sağ el göğe sol el yere, gezegenler gibi hem kendi ekseninde hem meydanın çevresinde döner. Kozmik dönüşün insan bedeninde tekrarıdır, döngüsel zamanın en zarif ritüel ifadelerinden biridir.
Farklı din ve geleneklerin ögelerinin kaynaşması. Pagan festivallerinin aziz günlerine dönüşmesi, Samhain'in Halloween'e, gündönümü ateşlerinin Aziz Yahya ateşlerine evrilmesi senkretizmin takvimdeki izleridir.
Roma'nın devlet kehanet külliyatı, Cumae kâhinesinden satın alındığı anlatılır. Bunalım zamanlarında özel rahip kurulu tarafından açılırdı, Floralia gibi festivallerin kuruluş kararları bu kitaplara dayandırılmıştır.
İran mitolojisinin bilge kuşu, Attar'ın Mantıku't-Tayr'ında otuz kuşun aradığı padişah. Kuşlar yolculuğun sonunda Simurg'un kendileri olduğunu görür, arayanın aradığı olduğu hakikatinin kanatlı anlatısıdır.
Arapça el-kimya yoluyla dilimize ve Avrupa dillerine geçen dönüşüm sanatı. Görünürde madenleri soylulaştırma, iç okumada nefsin arınma yolculuğudur. Mısır, İslam ve Avrupa kollarıyla iki bin yıllık kesintisiz gelenektir.
Mezopotamya Ay tanrısı, Ur kentinin baş tanrısı. Ay takviminin efendisi olarak zamanın sayıcısı kabul edilirdi, boğa boynuzu hilalin simgesiydi.
Ay'ın aynı evreden aynı evreye dönmesi için geçen süre, 29,53 gün. Tüm Ay takvimlerinin temel birimi. On iki sinodik ay 354 gün eder, Güneş yılından yaklaşık on bir gün kısadır, lunisolar takvimlerin interkalasyon ihtiyacı buradan doğar.
Gökyüzünün en parlak yıldızı, Büyük Köpek takımyıldızında. Helyak doğuşu eski Mısır'da Nil taşkınını işaret ederdi. Arapça ve Osmanlıca adı Şi'ra'dır.
Yenilmez Güneş. İmparator Aurelianus'un 274'te kurumsallaştırdığı kült. Doğum günü 25 Aralık, kış gündönümünün hemen ardından, ışığın yeniden büyümeye başladığı gün. Noel tarihinin seçiminde rol oynadığı tartışılır.
Sirius yıldızının Mısırlı tanrıçası. Yıldızın helyak doğuşu Nil taşkınını ve yeni yılı haber verirdi, İsis ile özdeşleştirilmiştir. Sothic döngü adını ondan alır.
Sirius'un helyak doğuşunun 365 günlük Mısır sivil takviminde aynı tarihe geri dönmesi için geçen 1461 yıllık büyük döngü.
Başak takımyıldızının en parlak yıldızı, adı Latince başak demektir. Tanrıçanın elindeki buğday başağıdır, hasat mevsiminin gök işareti. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Yerel güneş vakitlerinin yerine ülke ve dilim saatlerinin geçmesi, 19. yüzyıl demiryollarının zorunluluğu. 1884'te Greenwich başlangıç meridyeni kabul edildi. Her kentin kendi öğlesi vardı, artık herkesin saati merkezden ayarlıdır, zamanın laikleşmesinin son adımıdır.
Salisbury Ovası'ndaki taş çember, MÖ üçüncü binyıl. Ana ekseni yaz gündönümü gün doğumuna ve kış gündönümü gün batımına hizalıdır. Litha yazısında anlatılır.
Budist anıt yapısı, Buda'nın kalıntıları üzerine kurulan kozmik diyagram. Kare taban yeri, kubbe göğü, tepe direği dünya eksenini temsil eder. Çevresinde saat yönünde dönülerek tavaf edilir, mimariye dökülmüş mandaladır.
Klepsidra, suyun ölçülü akışıyla zaman tutan kap. Mısır ve Babil'de gece saatlerini, Atina mahkemelerinde konuşma sürelerini ölçtü. Güneşten bağımsız ilk zaman ölçerdir, zamanı gökten koparmaya atılan ilk adımdır.
Varlığın tek kaynaktan taşarak mertebelenmesi öğretisi, Plotinus'ta Bir'den akış, İslam felsefesinde sudur. Yaratılışı anlık emir değil, ışığın kademeli yayılması gibi tasarlar.
Güney göğünün ikinci en parlak yıldızı, Anadolu'dan güney ufkunda güçlükle görülür. Arap geleneğinde uzağın, Yemen'in yıldızıdır, görenin bahtının açılacağına inanılırdı. Mısır'da tapınak hizalamalarında kullanıldı.
Pleiades kümesinin Arapça ve Osmanlıca adı. Türkçesi Ülker, Yunancası Pleiades, Sanskritçesi Krittika. Bakınız Pleiades.
Arapça an ve saat demektir, es-Sâa biçiminde Kıyamet anlamına gelir. Zamanı ölçen aletin adı, zamanın bitişinin adını taşır. Podcast'in ilk bölümünde işlenir.
İrlanda mitolojisinde Lugh'un üvey annesi, toprağı tarıma açarken tükenip ölen tanrıça. Lughnasadh festivali ve Tailteann oyunları onun anısına kurulmuştur, hasadın bedelinin mitsel anlatısıdır.
Gökyüzünde yıldızların oluşturduğu görsel desen, çoğunun çizimi Mezopotamya'ya uzanır. Burç ile karıştırılmamalıdır, burç ekliptiğin matematiksel dilimi, takımyıldız ise yıldız desenidir. Presesyon ikisini birbirinden uzaklaştırmıştır.
Arapça q-w-m kökünden gelir, doğrultmak, dik tutmak. Kıyam, istikamet ve kıyamet ile akrabadır. Kadim anlayışta takvim zamanı sayan değil, zamanı ayakta tutan araçtı. Podcast'in ilk bölümünün ana izleğidir.
Papa XIII. Gregorius'un Jülyen takviminin biriktirdiği on günlük sapmayı düzelten kararı. 4 Ekim 1582 Perşembe'yi doğrudan 15 Ekim Cuma izledi. Bazı ülkeler reformu yüzyıllar sonra kabul etti, Türkiye 1926'da, Yunanistan 1923'te geçti.
Osmanlı şiir geleneğinde harflerin sayı değerleriyle (ebced) bir olayın yılını veren dize yazma sanatı. Çeşme kitabelerinden mezar taşlarına, zamanı şiirin içine mühürleyen bir Osmanlı zaman pratiğidir.
On beşinci yüzyıl İtalya'sında oyun kartı olarak doğdu, 18. yüzyıldan itibaren ezoterik yorum kazandı. Yetmiş sekiz kartı, yirmi iki büyük arkana ile elli altı küçük arkanaya ayrılır. Kadim Mısır kökeni anlatısı tarihsel değil, modern bir mittir.
İslam'ın mistik yolu, hakikate aşk ve arınmayla yaklaşma geleneği. Zahir ile batını birlikte okur, marifet adını verdiği iç bilgiyi arar. Anadolu'nun mayasına Yunus, Mevlana ve Hacı Bektaş eliyle işlemiştir.
İbranice ayağa kalkış, diriliş, kıyametin İbrani karşılığı. Kum kökünden gelir, kalk ve doğrul emri. Makom, yani mekân kelimesiyle aynı kökü paylaşması, zamanın ve mekânın kutsal dilde akraba olduğunu gösterir.
Yunanca kesilip ayrılmış kutsal alan, tapınak arazisi. Kesmek anlamındaki temnein fiilinden gelir, Latince templum ile aynı mantığı paylaşır.
Latince tapınak. Önce augur'un gökyüzünde değnekle çizdiği gözlem karesi, sonra kutsanmış yapı. Tempus, yani zaman ile aynı kökten gelmesi, kutsal mekân ile kutsal zamanın ortak kökenine işaret eder.
Latince zaman. Kesmek anlamındaki kökten gelir, zamanın kesilmiş bir dilimi. Templum ile aynı aileden olması, kutsal zamanla kutsal mekânın ortak kökeninin Latince tanığıdır.
Tanrının görünür biçimde tezahürü. Hierofani'nin özel hali, kutsalın herhangi bir biçimde değil, tanrısal kişilik olarak belirmesidir.
1875'te New York'ta kurulan Teozofi Cemiyeti'nin öğretisi, Doğu ve Batı ezoterizmlerini tek çatı altında birleştirme girişimi. Karma ve reenkarnasyonu Batı'ya taşımada etkili oldu, modern bir senkretizmdir.
Yunanca tanrı işi. Geç Antik Çağ'da ritüel yoluyla tanrısal olana yükselme pratiği, Iamblikhos'un savunduğu yol. Büyüden farkı amacındadır, doğayı değil ruhu yükseltmeyi hedefler.
Mısır'ın Ay, yazı, hesap ve bilgelik tanrısı, takvimin efendisi. Ay ışığından kazandığı beş epagomenal günü yıla ekleyerek tanrıların doğmasını sağlar. Yunanlar onu Hermes'le özdeşleştirdi, Hermes Trismegistos bu kaynaşmadan doğdu.
Enuma Eliş'in ana figürlerinden, ilksel tuzlu su okyanusu ve kaos ejderhası. Marduk tarafından yenilir ve ikiye bölünür, bedeninin bir yarısından gök, diğerinden yer yaratılır.
Belirli bir gök anına ve amaca göre hazırlanmış güç yüklü nesne. Gezegen saatinde dökülen madalyonlar, kapılara işlenen işaretler bu sanatın ürünleridir. Yazılı kare biçimi için vefk maddesine bakınız.
Güneş'in ilkbahar noktasından aynı noktaya dönüş süresi, 365,2422 gün. Mevsimlerin yılıdır, bütün takvimlerin yakalamaya çalıştığı değer budur.
Ay'ın Dünya gölgesine girmesi ya da Ay'ın Güneş'i örtmesi. Kadim dünyada güçlü kehanet işareti sayılırdı. Ayrıntı için sözlük maddesi.
Tutulmaları Güneş'i ve Ay'ı yutan bir ejderhaya bağlayan yaygın kadim tasavvur. Ay düğümlerinin Latince adları buradan gelir, Caput Draconis ejderha başı, Cauda Draconis ejderha kuyruğu. Hint geleneğinde yutan baş Rahu, gövdesiz kuyruk Ketu'dur.
Maya ritüel takvimi, 13 sayı ile 20 gün işaretinin çarpımından doğan 260 günlük döngü. Haab ile birlikte 52 yıllık Takvim Çemberi'ni oluşturur.
Başlangıç, orta ve son, tezin ve karşıtın ötesindeki bütünlük. Hint Trimurti'si, Kelt triskele'si, masalların üçlü tekrarı. Geçmiş, şimdi ve gelecek olarak zamanın kendisi de üçlüdür.
Geleneklerin aşkın birliği. Farklı dinlerin görünür biçimsel ayrılıkları altında ortak bir metafizik özün yattığı fikri, perennial felsefenin çekirdek kavramı.
Latince şehir, özellikle Roma. Kuruluş ritüelinde sabanla çizilen sınır çizgisiyle tanımlanırdı, bazı etimolojiler kelimeyi saban kavisi anlamındaki urvum'a bağlar. Şehir, çizilerek kutsanmış mekândır.
Sanskritçe şafak tanrıçası, Rig Veda'nın en parlak ilahilerinden bazılarının muhatabı. Eostre, Aurora ve Eos ile aynı Proto-Hint-Avrupa kökünden gelir.
Gök küresini düzleme izdüşüren hesap ve gözlem aleti. Helenistik dünyada doğdu, İslam medeniyetinde zirveye ulaştı. Etkileşimli model için sirauysal aracı.
Varlığın birliği öğretisi, İbn Arabi okulunun damgası. Var olan her şeyin tek hakikatin görünüşleri olduğunu söyler, perennial felsefenin İslam tasavvufundaki en derin ifadesidir.
Kuzey Avrupa folklorunda kış gecelerinde gökyüzünden geçen hayaletler alayı, başlarında çoğu zaman Odin. Yule mevsiminin karanlık günlerine bağlanır, kışın tekinsizliğinin mitsel sesidir.
Sanskritçe bahar. Vasanta Panchami, bahar mevsiminin başlangıcı ve bilgelik tanrıçası Sarasvati'nin günüdür.
Harf ve sayıların belirli düzenle yerleştirildiği tılsımlı kare. Her satır ve sütun toplamının eşit olduğu sihirli karelerin İslam gizli ilimlerindeki adıdır, gezegenlere atanmış kareler Picatrix geleneğiyle ortaktır.
Buda'nın doğumunun, aydınlanmasının ve ölümünün birlikte anıldığı bayram, Vesak ayının dolunayında kutlanır. Üç büyük eşiğin tek dolunayda buluşması, takvimin öğretiyle örtüşmesidir.
Roma ocak tanrıçası, tapınağındaki sönmeyen ateşi Vesta bakireleri korurdu. Ateşin sönmesi devletin felaketi sayılırdı, kentin canlı kalbi olarak yorumlanır.
Vedaların ejderhası, suları dağda hapseden engelleyici. İndra onu vajrasıyla yarar, sular ve hayat serbest kalır. Rig Veda'nın merkez miti, yağmurun ve düzenin kaostan koparılması anlatısıdır.
30 Nisan akşamı, Cermen halklarının Cadılar Gecesi. Harz Dağları'ndaki Brocken zirvesinde toplandığına inanılan cadılar ve dağlarda yakılan ateşlerle anılır. 1 Mayıs'ın Azize Walburga'nın yortusu olması, pagan festivalin üzerine Hristiyan azizin yerleştirilmesinin tipik örneğidir.
Mısır takviminde yılın açılışı, Sirius'un helyak doğuşunda kutlanırdı. Osiris'in ölümü ve dirilişi mitiyle iç içedir.
1950'lerde Gerald Gardner çevresinde biçimlenen modern pagan dini. Sekiz sabbatlı Yıl Çarkı'nı sistemleştiren gelenek budur. Kadim ögeler kullanır, ancak bütünlüğü modern bir sentezdir.
Anglo-Sakson kader kavramı, olmuş olanın olacak olanı dokuduğu örgü. Nornların kuyu başında ördüğü yazgı ağı, zamanın çizgi değil dokuma olarak tasarlanışıdır. Weird kelimesinin kökenidir.
Ölümün ardından tutulan ölçülü zamanlar, üçü, yedisi, kırkı ve yıl dönümü. Yas, takvime bağlanarak taşınabilir hale gelir. Kırkıncı gün pek çok gelenekte ruhun göçünün tamamlandığı eşiktir.
Kadim dünyanın en yüklü sayısı, kaynağı gökyüzüdür, çıplak gözle görülen yedi gezegen. Yedi kat gök, yedi günlük hafta, yedi uyurlar, yedi iklim. Gök katlarının sayısı, zamanın haftalık ritmine dönüşmüştür.
Yedi gezegen küresinin üst üste dizildiği kadim kozmos modeli, Ay'dan Satürn'e. Miraç anlatılarından Dante'nin cennetine, ruhun yükseliş haritası olarak kullanıldı. Yedi sayısının kutsallığının gökyüzündeki kaynağıdır.
Yaz gündönümü Güneş'inin tam tepeden geçtiği enlem, 23,4 derece kuzey. Adını gündönümü noktasının kadim çağda Yengeç burcunda olmasından alır, presesyon nedeniyle nokta bugün kaymıştır.
Ay'ın Güneş'le kavuşumu, gökyüzünden silindiği evre. Kadim takvimlerde ay, yeni aydan sonra ilk hilalin görülmesiyle başlardı. Görünmezlik dönemi, eski ile yeni arasındaki boşluk olarak tekinsiz sayılırdı.
Yapraklarla örülmüş yüz figürü, Avrupa kilise süslemelerinde sıkça görülür. Bitki örtüsünün dirilişini simgeler, Beltane anlatılarında Tanrıça'nın bahardaki eşi olarak geçer. Kökeni ve sürekliliği tartışmalıdır.
İskandinav kozmolojisinin dünya ağacı, dokuz âlemi gövdesinde taşıyan dev dişbudak. Köklerinde kader kuyusu, dallarında kartal. Dünya Ağacı arketipinin en işlenmiş örneğidir.
Yılı sekiz mevsim eşiğine bölen model, iki ekinoks, iki gündönümü ve dört cross-quarter günü. Sekizli biçimi 1950'lerde modern pagan hareketi içinde sistemleşmiştir, ancak tek tek eşiklerin her biri kadim festival geleneklerine dayanır. Ayrıntılı rehber için tıklayın.
Atmosfere giren göktaşının çizdiği ışık. Halk inancında her insanın gökte bir yıldızı vardır, kayan yıldız bir canın göçtüğüne yorulur. Dilek tutma âdeti ise göğün açıldığı ana yakalanma inancından gelir.
Güneş'in sabit yıldızlara göre aynı konuma dönüş süresi, tropik yıldan yaklaşık yirmi dakika uzundur. Aradaki fark presesyondan doğar.
Osmanlı halk astrolojisinin kitap türü, doğum bilgisinden burç ve yıldız hükümleri çıkaran el kitapları. Saray müneccimliğinin halk katındaki karşılığıdır.
Hint kozmolojisinde dünya çağı. Dört yuga, Satya'dan Kali'ye doğru erdemin azaldığı bir iniş çizer, içinde bulunduğumuz Kali Yuga en karanlık çağdır. Hesiodos'un çağlar şemasıyla çarpıcı paralellik taşır.
Kış gündönümünün Yıl Çarkı'ndaki adı, 21 Aralık civarı, Oğlak 0 derece. Yılın en uzun gecesi, ışığın dibe vurduğu ve yeniden doğmaya başladığı eşik. Cermen Yule kütüğü, Roma'nın Sol Invictus'u ve İran'ın Şeb-i Yelda'sı aynı astronomik ana verilen farklı cevaplardır.
Kış gündönümünde ocağa konan büyük kütük, kuzey Avrupa geleneği. Bir parçası ertesi yıla saklanır, yeni kütük onunla tutuşturulurdu. Ateşin yıllar arasında kesintisiz aktarımı, zamanın sürekliliğinin ocaktaki simgesidir.
Kadim kozmolojilerin temel imgesi, potansiyel yaşamın ve kozmik bütünlüğün simgesi. Orphik gelenekte Phanes'in çıktığı kozmik yumurta, Mısır'da Ra'yı doğuran ilksel yumurta ve Hint Hiranyagarbha aynı arketipin farklı dilleridir. Paskalya yumurtası bu kadim sembolün Hristiyan yorumudur.
Sümer kökenli yeni yıl bayramı, adı yılın başı demektir. Akitu'nun öncülü ya da eş anlamlısı olarak anılır.
İslam düşüncesinde görünen dış anlam ile gizli iç anlam çifti. Ezoterik ve egzoterik ayrımının İslam'daki karşılığıdır, tasavvuf ve Hurufilik batın yorumunun yollarıdır.
Belirli bir an için çizilen gök haritası, horoskopun Osmanlı'daki adı. Müneccimbaşılar kuruluşlar ve cüluslar için zayiçe hazırlardı, kelime Farsça doğmak kökünden gelir.
Karakış, Aralık sonu ile Ocak sonu arasındaki en sert kırk günlük soğuk dönem. Erbain ile örtüşür, halk takviminin kış çekirdeğidir.
Mezopotamya'nın katlı tapınak kuleleri, Babil Kulesi anlatısının tarihsel referansı. Axis mundi'nin mimari ifadesidir, gökle yer arasında dikey eksen kurar.
Yunanca zodiakos kyklos, hayvanlar çemberi. Ekliptiğin etrafındaki on iki burcun oluşturduğu kuşak. Babil'de doğmuş, Helenistik dönemde standartlaşmıştır. Ayrıntı için Şira Uysal Astroloji Sözlüğü.
Melothesia, on iki burcun beden bölgelerine atanması, Koç başa, Balık ayaklara. Orta Çağ tıbbının temel şemasıydı, hekimler tedavi zamanını Ay'ın burcuna göre seçerdi. Beden, küçük bir zodyak sayılırdı.
Tabula Smaragdina, Hermes'e atfedilen kısa simya metni, en eski kaynakları Arapçadır. Yukarıda olan aşağıda olanın benzeridir cümlesiyle Hermetik düşüncenin özeti kabul edilir.
Aradığınız terim bulunamadı. Eklememizi istediğiniz bir terim varsa bize yazın.
Bu sözlük canlı bir belgedir, yeni terimler eklenmeye devam ediyor. Astroloji terimleri için Şira Uysal Astroloji Sözlüğü'ne, mevsim eşikleri için Yıl Çarkı rehberine bakabilirsiniz.