Kabala Sanatı Üzerine (De Arte Cabalistica), Johann Reuchlin

Rönesans hümanisti Johann Reuchlin, 1530 tarihli bu diyaloğunda Yahudi mistisizminin en gizli öğretilerini Hristiyan okurlara açar. Aşağıdaki bölümde, sonsuz ve isimsiz İlahi Öz olan Ayin Sof'un, İbrani harfleri aracılığıyla nasıl varlığa çıktığı ve ilk ilahi taşmaların nasıl doğduğu anlatılır.

Türkçe Metin

En mutlak öz, karanlığın bir uçurumuna çekilmiş olduğundan ve içe dönük ve edilgin kaldığından, ya da onların dediği gibi hiçliğe bakar durumda olduğundan, bu yüzden Ayin, yani Hiçlik veya varlık-olmayan ve sonu-olmayan diye adlandırılır ki bu da Ayin Sof'tur, yani Sonsuz. Bunun sebebi şudur, ilahi meselelere dair aklın böylesine cılız bir yoksulluğuyla cezalandırılmış olan bizler, görünmeyen şeyleri, var olmayan şeyleri yargıladığımız gibi yargılarız.

Ne var ki o, bir şey olacak ve gerçekten var olacak biçimde kendini gösterdiğinde, o zaman karanlık Alef, ışıltılı bir Alef'e dönüşür. Zira yazılmıştır, onun karanlığı nasılsa ışığı da öyledir. İşte o zaman, hemen ardından gelen Bet harfi aracılığıyla bütün şeylerin sebebi olarak dışarı çıkmayı ve görünmeyi arzuladığında, ona Büyük Alef adı verilir.

Bu sebeple Alef, aynı harfi kendisine en yakın ve en verimli yoldaşı olarak alır ve bütün doğuşun ve üremenin babası olan Ab diye adlandırılır. Sonra Bet'i alarak, sonsuz Ayin'den kendi tamamlanışına ulaşmayı arzulayarak, onu yeniden varlıklar evrenine gönderir. Son harf olan Nun'u Bet'e ekleyerek Ben'i, yani Oğul'u meydana getirir. Bu, Tanrılık içindeki ilk üretimdir ve başkalık ilkesidir, bu yüzden ona Reşit, yani Başlangıç denir.

Onun karanlığı nasılsa ışığı da öyledir.

Kaynak metin (İngilizce çeviri)

The most absolute essence, since it is withdrawn in an abyss of darkness and remains inward and idle, or, as they say, looking toward nothing, is therefore called Ayin, that is, "Nothing," or "non-being," and "without end," which is Ayin Sof. This is because we, punished with such a meager poverty of intellect regarding divine matters, judge those things which do not appear in the same way we judge things that do not exist. But when it shows itself in such a way that it is something and truly subsists, then the dark Aleph is converted into a luminous Aleph. For it is written: As is its darkness, so also is its light. It is then called the "Great Aleph" when it desires to go forth and appear as the cause of all things through Beth, the letter following immediately after. For this reason, Aleph receives that same letter as its closest and most fertile companion, and it is named Ab, the father of all generation and production. Then, having taken up Beth, it sends it out again into the universe of beings, desiring to reach its fulfillment from the infinite Ayin. By joining the final letter Nun to Beth, it generates Ben, that is, the "Son." This is the first production within the Godhead and the principle of "otherness," whence it is called Reshit, that is, "Beginning."

Kaynak Künyesi

Eser: De Arte Cabalistica (On the Art of the Kabbalah)
Metin: Üçüncü Kitap, s. 160
Atfedilen: Johann Reuchlin
Basım: Hagenau, Johann Setzer, 1530
Dijital kaynak: Source Library (Latinceden İngilizceye çeviri)
Türkçe çeviri: Şira Nur Uysal, Kutsala Dönüş

Kaynak metin ve çevirisi CC BY-SA 4.0 lisansıyla, Source Library (sourcelibrary.org) atfıyla paylaşılmaktadır. Bu Türkçe çeviri de aynı lisansla açıktır.

Bu Metin Neden Önemli

Johann Reuchlin (1455-1522), İbranice bilen ilk büyük Hristiyan âlimlerden biri ve Rönesans Kabbalah'ının kurucularındandır. De Arte Cabalistica, üç kişi arasında geçen bir diyalog biçiminde kurgulanmıştır. Bu bölüm, eserin üçüncü kitabından alınmıştır ve on Sefirot öğretisinin metafizik temelini, İlahi Öz'ün harfler aracılığıyla kendini açması üzerinden ortaya koyar.

← Kadim Kaynaklar Kadim Bilgelik Sözlüğü →