Rönesans hümanizminin bildirgesi sayılan bu söylevde Pico, insanı evrende sabit bir yeri ve biçimi olmayan tek varlık olarak tanımlar. İnsan, özgür seçimiyle kendini bir bitki kadar aşağıya çekebilir yahut bir melek kadar yükseğe çıkarabilir. İşte bu kendini biçimlendirme gücü, ona bukalemun ve Proteus simgelerini kazandırır.
Bizim şu bukalemunumuza kim hayran kalmaz? Yahut kim başka herhangi bir şeye ondan daha çok hayran olabilir? Atinalı Asklepios, insanın gizemlerde Proteus ile simgelendiğini boşuna söylememiştir, çünkü onun değişken bir doğası ve kendini dönüştürme gücü vardır. Zira bitkiyi bitki yapan kabuğu değil, akıldan ve duyudan yoksun tabiatıdır; yük hayvanını hayvan yapan derisi değil, kaba ve şehvete düşkün ruhudur; gökleri gök yapan küresel bedeni değil, doğru akıldır; meleği melek yapan bedenden ayrılması değil, tinsel zekâsıdır.
Madem biz, dilediğimiz her ne olmak istersek o olabileceğimiz bir koşulla dünyaya geliyoruz, en büyük özeni göstermeliyiz ki, hakkımızda şöyle denmesin: onur mevkiindeyken, hayvanlara ve duygusuz yük beygirlerine benzediğimizin farkına varmadık. Bunun yerine, peygamber Asaf'ın sözünü hatırlayalım: Siz tanrılarsınız ve hepiniz Yüce Olanın çocuklarısınız. Öyle ki Baba'nın en cömert lütfunu, yani bize verdiği özgür seçimi kötüye kullanarak, o seçimi bir kurtuluş vesilesi kılmak yerine kendimize zararlı hale getirmeyelim.
Ruhlarımıza kutsal bir tutku girsin de, sıradanlıkla yetinmeyerek en yüce şeylere can atalım ve tüm gücümüzle onlara erişmeye çabalayalım.
Kaynak metin (İngilizce çeviri)
- Eser
- Oratio de hominis dignitate (Opuscula, Omnia Opera içinde)
- Metin
- Söylev bölümü, sayfa 228 (çeviri metni)
- Atfedilen
- Pico della Mirandola
- Basım
- Ioannis Pici Mirandulae Omnia Opera, Bologna, 1498 (Opuscula cum Vita)
- Dijital kaynak
- Source Library (Latinceden İngilizceye çeviri)
- Türkçe çeviri
- Şira Nur Uysal, Kutsala Dönüş
Kaynak metin ve çevirisi CC BY-SA 4.0 lisansıyla, Source Library (sourcelibrary.org) atfıyla paylaşılmaktadır. Bu Türkçe çeviri de aynı lisansla açıktır.
Bu Metin Neden Önemli
Giovanni Pico della Mirandola bu söylevi, Roma'da tartışmaya sunmayı tasarladığı dokuz yüz tezin açılış konuşması olarak 1486'da kaleme aldı. Metin, insanın onurunu doğuştan gelen sabit bir doğaya değil, kendi kendini özgürce yaratma yetisine dayandırır. Buradaki pasaj, insanın çokbiçimli, dönüştürücü tabiatını ve Baba'nın armağanı olan özgür iradeyi ele alan çekirdek bölümdür. Metin, Pico'nun 1498 tarihli Külliyat'ındaki Söylev bölümünün çevirisinden alınmıştır.