Robert Fludd için evren tek bir çalgıdır. Görünmez bir el, gökleri ve insanı aynı tel üzerinde akort eder. Yıldızların dansı ile insanın zihni, ruhu ve bedeni aynı ilahi ezginin farklı perdeleridir. Aşağıdaki pasajda Fludd, bu kozmik uyumun kaynağı olan birliği, evreni yoktan var eden ve Monokordun telini titreten güç olarak betimler.
Onun anlatılamaz ezgisiyle, etkili sesi ve sözüyle (ilahi Ruh her yerde soluk alırken), makrokozmosun yapısı belli bir sevinçle sıçrarken, orantılı biçimde dans ederken ve adeta yaşama fışkırırken görülür. Yıldızlar da, hem sabit hem gezici olanlar (sanki doğaüstü bir sevinçle dolmuş gibi), ebedi danslara öncülük eder olarak algılanır. Mikrokozmosun oranları ve uyumları da zihinde, akılda, düşüncede, ruhta, harekette, yaşamda ve bedenin unsurlardan kurulmuş yapısında (güzel ve hayranlık uyandıran işlevler yerine getirerek) sanki ilahi bir dayanakla ayakta tutuluyormuş gibi algılanır.
Bu birlik, diyorum ki, Monokordun çalıcısıdır ve tüm makrokozmik ve mikrokozmik uyumun asıl biçimi ve ruhudur. Onun teli ya da çalgısal maddesi, o evrensel ruhtur ki bu birlik, anlatılamaz eylemiyle onu kaosun derinliklerinden kurtarmış ve yoktan var etmiştir, öyle ki bir şey gerçekten var olabilsin.
Kaynak metin (İngilizce çeviri)
- Eser
- Utriusque Cosmi Historia, Vol. 2 (History of the Two Worlds, Volume 2)
- Metin
- Birinci İnceleme, Birinci Kısım, Birinci Kitap, s. 22 (İlahi Sayılar Üzerine)
- Atfedilen
- Robert Fludd
- Basım
- Oppenheim, Johann Theodor de Bry, Hieronymus Galler baskısı, 1619
- Dijital kaynak
- Source Library (Latinceden İngilizceye çeviri)
- Türkçe çeviri
- Şira Nur Uysal, Kutsala Dönüş
Kaynak metin ve çevirisi CC BY-SA 4.0 lisansıyla, Source Library (sourcelibrary.org) atfıyla paylaşılmaktadır. Bu Türkçe çeviri de aynı lisansla açıktır.
Bu Metin Neden Önemli
Utriusque Cosmi Historia (İki Dünyanın Tarihi), Fludd'un makrokozmos yani büyük evren ile mikrokozmos yani küçük evren olarak insan arasındaki karşılıklılığı ele alan başyapıtıdır. İkinci cilt, insanı büyük evrenin bir aynası olarak inceler. Bu satırlar, sayı ve uyum üzerine olan bölümde yer alır ve Pythagorasçı ile Yeni Platoncu göklerin müziği düşüncesini Hristiyan ilahiyatı ile birleştirir. Fludd'a göre yaratılış bir akort etme edimidir, evrenin her katmanı aynı temel tondan doğan bir konsonansı yankılar.