Platonik Teoloji (Theologia Platonica), Marsilio Ficino

Rönesans Neoplatonizminin kurucu metni sayılan Platonik Teoloji, Marsilio Ficino'nun ruhun ölümsüzlüğünü kanıtlama ve Platoncu felsefeyi Hristiyan ilahiyatıyla bütünleştirme yolundaki en iddialı eseridir. Lorenzo de' Medici'ye adanan bu bölümde Ficino, ruhu evrenin merkezine yerleştirir: maddi ile ilahi olanı birbirine düğümleyen bir bağ olarak ruh, beden ile Tanrı arasındaki beş mertebeli hiyerarşinin tam ortasında durur ve bu konumu ona hem çözülmezliğini hem de ilahi olana yükselme çağrısını verir.

Türkçe Metin

Yalvarırım, göksel bir yurdu özleyen ey göksel ruhlar, çözelim; dünyevi bağların zincirlerini bir an önce çözelim ki, Platonik kanatlar üzerinde yükselip Tanrı önderimiz olarak, esirî makama daha özgürce uçabilelim; orada, kendi soyumuzun yüceliğini hemen ve mutlulukla temaşa edeceğiz.

Bedenlerin bu ağır kütlesinin ötesinde etkin bir nitelik ve güç vardır. Fakat niteliğin de üstünde, daha üstün bir biçim bulunur. Kadim ilahiyatçılar akıl sahibi ruhun makamını işte bu biçime yerleştirmişlerdir. Akıl sahibi ruhun üzerinde ise melekî akıl vardır ki, o yalnızca bölünmez değil, aynı zamanda değişmezdir. Nihayet, hakikatin ışığını arzulayan ve yakalayan bu aklın gözünün üzerinde, ilahi güneşin kendisi hüküm sürer.

Bu noktaya yükseldiğimizde, tüm varlıkların şu beş mertebesini karşılaştıracağız: bedenin kütlesi, nitelik, ruh, melek ve Tanrı. Akıl sahibi ruhun cinsi bu basamaklar arasında orta mertebeyi tuttuğundan, tüm doğanın bağı olarak görünür; nitelikleri ve bedenleri yönetir, kendisini meleğe ve Tanrı'ya bağlar. Göstereceğiz ki o, doğanın mertebelerini birbirine bağlarken önce çözülmezdir; dünyanın düzeneğine başkanlık ederken en üstündür; ve ilahi şeylere doğru aktığında en mutlu olandır.

Ruh, tüm doğanın bağı olarak görünür; nitelikleri ve bedenleri yönetir, kendisini meleğe ve Tanrı'ya bağlar.

Kaynak metin (İngilizce çeviri)

Let us loosen, I beseech you, oh heavenly souls longing for a heavenly homeland, let us loosen as soon as possible the chains of earthly fetters, so that, lifted up on Platonic wings and with God as our leader, we may fly more freely to the ethereal seat, where we shall immediately and happily contemplate the excellence of our race. Beyond this sluggish mass of bodies there exists some effective quality and power. But above quality there exists a certain more excellent form. In that form the ancient theologians placed the seat of the rational soul. Above the rational soul exists the angelic mind, which is not only indivisible but also immutable. Finally, over the eye of this mind, which desires and captures the light of truth, the divine sun itself presides. Therefore, when we have ascended to this point, we shall compare these five ranks of all things: the mass of the body, quality, soul, angel, and God. Since the genus of the rational soul holds the middle rank among these steps, it appears as the bond of all nature: it rules qualities and bodies; it joins itself to the angel and to God. We shall show that it is first indissoluble, while it connects the ranks of nature; most excellent, while it presides over the machine of the world; and most blessed, while it flows into divine things.

Kaynak Künyesi

Eser: Theologia Platonica de immortalitate animorum (editio princeps)
Metin: Önsöz ve 1. Kitap, 1. bölüm, Lorenzo de' Medici'ye ithaf (sayfa 33-34)
Atfedilen: Marsilio Ficino
Basım: Editio princeps, 1482 (Floransa)
Dijital kaynak: Source Library (Latinceden İngilizceye çeviri)
Türkçe çeviri: Şira Nur Uysal, Kutsala Dönüş

Kaynak metin ve çevirisi CC BY-SA 4.0 lisansıyla, Source Library (sourcelibrary.org) atfıyla paylaşılmaktadır. Bu Türkçe çeviri de aynı lisansla açıktır.

Bu Metin Neden Önemli

Ficino, Floransa'da Medici himayesinde kurulan Platon Akademisi'nin başındaki isimdir ve Platon'un bütün diyaloglarını ilk kez Latinceye çeviren düşünürdür. Platonik Teoloji, ruhu bedenin bir hapishanesinden kurtulup göksel yurduna geri dönmeye çabalayan ilahi bir kıvılcım olarak tasvir eder. Metnin sıkça geçen Platonik kanatlar imgesi Phaidros diyalogundan gelir; ruhun beş mertebeli evrende orta basamağı tuttuğu düşüncesi ise Plotinos'un varlık kademelenmesini yansıtır. Ficino'ya göre ruh, tam da bu orta konumu sayesinde maddeyi ve ruhsal olanı birbirine bağlayan doğanın düğümüdür.

← Kadim Kaynaklar Kadim Bilgelik Sözlüğü →